ΔΙΑΚΡΙΣΙΣ

http://www.diakrisis.gr/

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ ΤΗΣ ΣΙΩΝ : Η ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ (ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ-ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ-ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ)

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ ΤΗΣ ΣΙΩΝ :
Η ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ

   Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών, που χαρακτηρίστηκαν ως «η μεγαλύτερη πλαστογραφία του αιώνα», ήταν προϊόν των Ρώσων αντισημιτών του τέλους του 19ου αιώνα. Αυτά τα κείμενα είναι σημαντικά τόσο γιατί αποτέλεσαν ένα από τα κυριότερα βιβλία-πηγές για τον αντισημιτισμό του 20ού αιώνα, όσο και για την άποψη που συνεισφέρουν στη φύση του αντισημιτισμού. Τα “Πρωτόκολλα” πρωτοεμφανίστηκαν το 1905 Ύτυπώθηκαν στα τυπογραφεία της Ρωσικής κυβέρνησηςΎ και αποτελούσαν μέρος του βιβλίου του Σεργκέι Νίλους, ενός Ρώσου θεοσοφιστή. Ο Νίλους ισχυριζόταν ότι τα είχε πάρει το 1901 από κάποιο γνωστό του, και τα παρουσίασε ως αποσπάσματα από το Παγκόσμιο Σιωνιστικό Συνέδριο που είχε γίνει το 1897 στη Βασιλεία της Ελβετίας, και τα οποία αναφέρονται σε κάποια υποτιθέμενα σχέδια για παγκόσμια κυριαρχία, χρονολογούμενα δήθεν από τη βασιλεία του Σολομώντα, το 929 π.Χ.! Στην ουσία τα “Πρωτόκολλα” περιέχουν μία σειρά από είκοσι τέσσερις διαλέξεις, από τους αποκαλούμενους “Σοφούς”, σχετικά με σχέδια και τεχνικές για την καθυπόταξη του κόσμου και την εγκαθίδρυση παγκόσμιας Εβραϊκής κυβέρνησης.
   Τα “Πρωτόκολλα” αποτελούν ένα αλλόκοτο μίγμα υποτιθέμενων παραδειγμάτων μυστικής Εβραϊκής κυριαρχίας στην ιστορία, και σχεδίων για το μέλλον, που περιλαμβάνουν μεθόδους αποβλάκωσης των Εθνικών, ελέγχου του τύπου, της οικονομίας και των κυβερνήσεων. Για να δοθεί μία αίσθηση πιθανότητας ότι αυτά που περιγράφονται είναι αληθινά, έχουν προστεθεί στις φανταστικές υποθέσεις και μερικές πραγματικές λεπτομέρειες από Εβραϊκές δραστηριότητες εκείνης της εποχής Ύενέργειες που από μόνες τους δεν περιείχαν κανένα υπαινιγμό για παγκόσμια κυριαρχίαΎ όπως για παράδειγμα, το κίνημα του Σιωνισμού, το οποίο αποσκοπούσε στην ίδρυση Εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη και στην αντιμετώπιση του αυξημένου Ευρωπαϊκού αντισημιτισμού. Στην πραγματικότητα τα επιχειρήματα των “Πρωτόκολλων” είναι γεμάτα αντιφάσεις και παραλογισμούς, απΆ την αρχή ως το τέλος. Με καμία λογική τα παρατιθέμενα στοιχεία δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι ανήκουν σε ένα πιθανό πρόγραμμα για παγκόσμια κυριαρχία.
   Παρόλα αυτά, τα “Πρωτόκολλα” είχαν μία τεράστια επιρροή και πριν και μετά την απόδειξη της χοντροκομμένης πλαστογραφίας τους. Παρά το ότι έγιναν μερικές επανεκδόσεις του αρχικού, δεν είχαν μεγάλη δημοσιότητα μέχρι το 1919, την εποχή που τράβηξαν την προσοχή των ¶γγλων και Γερμανών. Είναι παράξενο ότι τα “Πρωτόκολλα”, που απέτυχαν στον αρχικό τους σκοπό να επηρεάσουν τον Τσάρο εναντίον της υποτιθέμενης “Εβραιο-Μασονικής” κυβέρνησης που είχε ιδρυθεί στην καμπή του αιώνα, είχαν μοναδική επιτυχία μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σε πολλές χώρες που οι Εβραίοι είχαν φτάσει σε κάποια υψηλή θέση στη δημόσια ζωή. Με τη Γερμανική μετάφραση, το 1919, τα “Πρωτόκολλα” διαδόθηκαν σΆ όλο τον Δυτικό κόσμο. Μεταφράσεις έγιναν στα Γαλλικά, Αγγλικά, Πολωνικά, Σκανδιναβικά, Ιταλικά, Γιαπωνέζικα και Αραβικά. Τρεις εκδόσεις έγιναν στην Αμερική, όπου χάρη στις προσπάθειες του εθνικιστή Χένρυ Φόρντ και της εφημερίδας του “Τhe Dearborn Independent”, είχαν την ευρύτερη κυκλοφορία τους. Η επιρροή των “Πρωτόκολλων” έφτασε στο αποκορύφωμά της στη Ναζιστική Γερμανία.
   Η αποκάλυψη της πλαστογραφίας τους έγινε το 1921, όταν ένας ανταποκριτής των Τάϊμς του Λονδίνου παρατήρησε τη στενή παραλληλία μεταξύ των “Πρωτόκολλων” και μιας σάτιρας σχετικά με το Ναπολέοντα Γ΄, που είχε γράψει ο Γάλλος δικηγόρος Μωρίς Ζολύ. Σχεδόν το 50% των “Πρωτόκολλων” ήταν μία άμεση αντιγραφή του έργου του Ζολύ. Η ιδέα της μυστικής συνάντησης των “Σοφών πρεσβυτέρων” ήταν δανεισμένη από ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα του Χέρμαν Γκαίτσε, στο οποίο οι ηγεμόνες των δώδεκα φυλών του Ισραήλ, συναντήθηκαν σΆ ένα κοιμητήριο της Πράγας για να συζητήσουν σχέδια για παγκόσμια κυριαρχία. Και υπήρχαν και άλλες πηγές για το υλικό των “Πρωτόκολλων”. Τώρα πλέον, είναι απόλυτα βέβαιο ότι η σύνθεση του βιβλίου αυτού έγινε από κάποιον άγνωστο αντισημίτη του Παρισινού γραφείου της Ρωσικής “Οχράνα” (μυστικής αστυνομίας της Τσαρικής κυβέρνησης) περί τα τέλη του 19ου αιώνα, και από εκεί πέρασαν στα χέρια του Σεργκέι Νίλους.
    Η θριαμβευτική πορεία αυτής της «ανόητης φάρσας, την οποία εκατομμύρια αναγνώστες εξέλαβαν ως ένα σύστημα τρομακτικά πονηρό, και γύρω απΆ το οποίο υψώθηκε μία κραυγή για ένα παγκόσμιο Εβραϊκό κίνδυνο» μας δίνει σημαντικά στοιχεία για τον βαθιά παράλογο χαρακτήρα του σύγχρονου αντισημιτισμού. Όταν συμβαίνει να εξαπατώνται τόσοι πολλοί άνθρωποι, κατά τα άλλα έξυπνοι, και όταν κάποιοι, ακόμα και μετά την αναντίρρητη διάψευση των “Πρωτόκολλων”, επιμένουν να τα πιστεύουν, τότε πλησιάζουμε σε μία ομαδική ψύχωση, μέσα στην οποία υπάρχει η θέληση για μίσος και καταστροφή, πολύ πιο πέρα απΆ τα όρια της ανθρώπινης λογικής.

ΕΝΤΟΥΑΡΝΤ ΦΛΑΝΝΕΡΥ
(Από το βιβλίο Η Αγωνία των Εβραίων, κεφ. 9, σελ.192-194)