Ρητό της ημέρας :  Η ανάσταση του Χριστού είναι το πιο έγκυρο και μαρτυρημένο γεγονός της αρχαίας ιστορίας.   ΓΡΕΡΕΡ, Ιστορικός
ΑΡΘΡΑ

Κλείσιμο ΑΘΕΙΣΜΟΣ-ΑΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΣ

Κλείσιμο ΑΙΡΕΣΕΙΣ-ΨΕΥΔΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ-ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Κλείσιμο ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

Κλείσιμο ΑΡΧΑΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ-ΠΑΤΕΡΕΣ -ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Κλείσιμο ΒΙΟΗΘΙΚΗ

Κλείσιμο ΓΑΜΟΣ-ΣΧΕΣΕΙΣ-ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ

Κλείσιμο ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ -ΕΞΕΛΙΞΗ

Κλείσιμο ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Κλείσιμο ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ-ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ-ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ

Κλείσιμο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ/ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Κλείσιμο ΙΣΛΑΜ

Κλείσιμο ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ-ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ-ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ

Κλείσιμο ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΜΟΣ-ΑΡΧΑΙΟΛΑΤΡΙΑ-ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ

Κλείσιμο ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ-ΦΥΣΗ

Κλείσιμο ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΚΑΚΩΣ ΚΕΙΜΕΝΑ

Κλείσιμο ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΣΜΟΣ

Κλείσιμο ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ-ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ-ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ

Κλείσιμο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΖΩΗ

Κλείσιμο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ

   επισκέπτες

   επισκέπτες online

ΑΓΓΕΛΙΑ
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ/ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ - ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

 

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ:

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

 Ποια άραγε είναι η κατάσταση της θρησκευτικής ελευθερίας στην πατρίδα μας; Μπορούν ελεύθερα και αβίαστα να λατρεύουν τον Θεό τους, οι θρησκευτικές μειονότητες στην Ελλάδα; ΄Η μήπως υπάρχουν εμπόδια στην έκφραση αυτού του τόσο σημαντικού ανθρωπίνου δικαιώματος; Αυτό θα εξετάσουμε σε αυτό το άρθρο.

Τι σημαίνει θρησκευτική ελευθερία; “Η θρησκευτική ελευθερία αποτελεί ατομικό δικαίωμα που θεμελιώνει αξίωση απέναντι στην κρατική εξουσία, να μην επεμβαίνει παρεμποδίζοντας ή επιβάλλοντας είτε τη διαμόρφωση είτε την εκδήλωση σχετικών με την θρησκεία θετικών ή αρνητικών πεποιθήσεων. Σύμφωνα με όσα γίνονται δεκτά και από την θεωρία και από τη νομολογία, το ατομικό δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας περιλαμβάνει την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης και την ελευθερία της λατρείας” (βιβλίο Η ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, Σελ.31, εκδόσεις ΕΥΝΟΜΙΑ).

Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης περιλαμβάνει τα εξής επιμέρους δικαιώματα: 1) Το δικαίωμα να πρεσβεύει κανείς οποιαδήποτε θρησκεία ή δόγμα ή αίρεση ορισμένης θρησκείας επιθυμεί, ή να είναι άθρησκος ή άθεος ή αγνωστικιστής. 2) Το δικαίωμα να διακηρύσσει κανείς ή να αποκρύπτει τις θρησκευτικές ή άθρησκες πεποιθήσεις του. 3) Το δικαίωμα να διαμορφώνει, να μεταβάλλει ή να εγκαταλείπει τα θρησκευτικά του πιστεύω. 4) Το δικαίωμα να μην υπόκειται σε άνιση ή δυσμενή μεταχείριση λόγω των θρησκευτικών του πεποιθήσεων. 5) Το δικαίωμα να μεταδίδει τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις με τη δυνατότητα χρήσης όλων των προσφερόμενων από το Σύνταγμα μέσων (ελευθερία γνώμης, προφορικής, έγγραφης, δια του τύπου, το δικαίωμα συναθροίσεων κλπ).

 

 

Το Προοίμιο του Συντάγματος

Κατ’ αρχήν, ο Καταστατικός Χάρτης της Πολιτείας, το Σύνταγμα διατυπώνεται “εις το όνομα της Αγίας Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος”. Κάνει δηλαδή το Σύνταγμα μια ομολογία πίστεως, κάτι που αποτελεί θεμελιώδη αντίφαση με την ανεξιθρησκεία που το ίδιο κατοχυρώνει.

 

 

Το θρήσκευμα στις Ταυτότητες

Επίσης ένα αυτονόητο δικαίωμα κάθε ανθρώπου είναι να δηλώνει ή να μη γνωστοποιεί τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του. Ο νομικός εξαναγκασμός του στην περίπτωση της έκδοσης Αστυνομικής Ταυτότητας, να προβαίνει σε τέτοια δήλωση αντιβαίνει κατάφορα στο Σύνταγμα που εγγυάται το σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητάς του και ιδίως του απόρρητου χώρου των δοξασιών του καθενός. Η αναφορά του θρησκεύματος στις ταυτότητες αντανακλά μια θρησκευτική παράδοση που ικανοποιεί τις απαιτήσεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εκπρόσωποι μη κυβερνητικών οργανώσεων εκφράζουν την έντονη αντίθεσή τους προς την αναγραφή του θρησκεύματος, διότι η πρακτική αυτή δεν συναντάται σε καμιά ευρωπαϊκή χώρα, ενώ αποτελεί το καλύτερο μέσο για την αστυνόμευση των μειονοτήτων. Ενώ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάνθηκε ότι η υποχρεωτική αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες παραβιάζει τις θεμελιώδεις ελευθερίες του ατόμου, όπως εμπεριέχονται στην Παγκόσμια Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Εκτός βέβαια από το ότι συχνά οι ετερόδοξοι έχουν πρόβλημα, επειδή δεν τους επιτρέπεται να δηλώσουν ως θρησκευτική τοποθέτηση οτιδήποτε τους εκφράζει (π.χ. σκέτο “Χριστιανός” χωρίς επίθετα) !

 

 

Ο Μεταξικός Νόμος περί Προσηλυτισμού

Γνωστός είναι ο Μεταξικός νόμος περί προσηλυτισμού που ακόμη εξακολουθεί να ισχύει, και με τον οποίο έχουν καταδικαστεί χιλιάδες άνθρωποι απλά επειδή διέδιδαν τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις. Η απαγόρευση του προσηλυτισμού αποτελεί και διάταξη του Συντάγματος του 1975. Μάλιστα ο αείμνηστος Ε. Παπανούτσος στην ολομέλεια της Ε΄ Αναθεωρητικής Βουλής παρατήρησε: ‘Είναι εξαιρετικά δυσδιάκριτα τα σύνορα της διδαχής και του κηρύγματος από το ένα μέρος και του προσηλυτισμού από το άλλο’. Κι αυτό είναι αλήθεια. Να σημειωθεί ότι ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Σ. Πλασκοβίτης είχε υποσχεθεί την κατάργηση του νόμου και της συνταγματικής διάταξης περί προσηλυτισμού, το 1983 απαντώντας σε σχετική ερώτηση Ολλανδού ευρωβουλευτή. Κάτι που βεβαίως δεν έγινε δυστυχώς ακόμη.

Είναι χαρακτηριστικό πως ο ΄Αρειος Πάγος έχει κρίνει αθέμιτο και ποινικώς κολάσιμο προσηλυτισμό τα εξής: Την επίμονη ανάπτυξη δοξασιών και την παράδοση αιρετικών περιοδικών, Την επίσκεψη και την παράδοση δωρεάν εντύπων, Τις διδασκαλίες, διαφωτίσεις κλπ. Τέτοια επιχειρήματα επικυρώθηκαν με την υπ’ αριθμόν 1266 απόφαση του ΄Αρειου Πάγου ακόμη και το 1993! 

 

 

Απαιτείται Έγκριση του Μητροπολίτη για Ετερόδοξους Ναούς!

Ενώ σύμφωνα με τον Μεταξικό νόμο 1672 του 1939 για την ίδρυση ετερόδοξου ή ετερόθρησκου ναού απαιτείται μεταξύ άλλων και η άδεια του Ορθόδοξου Μητροπολίτη της περιοχής! Η Ελλαδική Καθολική Εκκλησία αντιμετώπισε πλήθος περιπτώσεων άρνησης της Διοίκησης να χορηγήσει άδεια ίδρυσης καθολικού ναού. Σε όλες η Διοίκηση ευθυγραμμίστηκε με αντίστοιχες αρνητικές γνωμοδοτήσεις του οικείου Ορθόδοξου Μητροπολίτη. Επίσης μερικές φορές αιτήσεις από Προτεσταντικές Εκκλησίες για χορήγηση οικοδομικής άδειας ευκτήριου οίκου, μπλοκαρίστηκαν επειδή ο Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, συμμερίστηκε την αρνητική γνώμη της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Πρόσφατα ωστόσο, σύμφωνα με την έκθεση του ειδικού εισηγητή του ΟΗΕ για τις θρησκευτικές μειονότητες στην Ελλάδα, ο υπουργός φάνηκε πιο επιεικής και επέτρεψε την κατασκευή μιας Προτεσταντικής Εκκλησίας παρά τις αντιρρήσεις του τοπικού Μητροπολίτη. Και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα με τους Καθολικούς και τους Προτεστάντες. Εφόσον δεν τους δίνεται άδεια λόγω των αντιρρήσεων της Ορθόδοξης Εκκλησίας, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αναγκάζονται να μισθώνουν αίθουσες για τις συναθροίσεις τους, οι οποίες σφραγίζονται από την αστυνομία και οι υπεύθυνοι καταδικάζονται από τα δικαστήρια. Σύμφωνα με τον καθηγητή πολιτικής δικονομίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ.Κώστα Μπέη “η άσκηση της λατρείας από ορισμένες θρησκευτικές μειονότητες αναστέλλεται επί έτη, επειδή κάποιοι μητροπολίτες μεθοδεύουν την παρέλκυση με το να μην απαντούν ή να στέλνουν την αρνητική τους απάντηση ύστερα από κάποια χρόνια. Σ’ αυτό το πνεύμα κωλυσιεργίας φαίνεται ότι εντάσσεται και η έλλειψη μουσουλμανικού τεμένους στην Αθήνα, μολονότι διαβιώνουν εδώ περισσότεροι από 40.000 μουσουλμάνοι, από τους οποίους οι μισοί περίπου είναι ΄Ελληνες πολίτες, πομακικής καταγωγής”. (ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, σελ. 208). Ακόμη, οι ΄Ελληνες μητροπολίτες της Ορθόδοξης Εκκλησίας επειδή έδωσαν όρκο να τηρούν το Σύνταγμα, έχουν νομική υποχρέωση να σέβονται τις αρχές του Συντάγματος που λένε: “Καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του..” και “η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες” (άρθρα 14 και 16).

 

 

Ιδιαίτερη προκατάληψη ενάντια στους Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ένα πρόβλημα που αντιμετώπιζαν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, είναι πως στην διάρκεια της δικτατορίας θεωρούνταν οι γάμοι τους ανυπόστατοι και δεν καταχωρούνταν στα Ληξιαρχεία.Τα παιδιά τους θεωρούνταν εξώγαμα, χήρες έχασαν συντάξεις και κληρονομιές, εργάτες στερήθηκαν οικογενειακά επιδόματα, άλλοι δεν είχαν ιατρική περίθαλψη για τα παιδιά τους κλπ. Μάλιστα το Πρωτοδικείο Ιωαννίνων επικύρωσε τέτοιες απόψεις ακόμη και το έτος 1987! Ενώ ευτυχώς το Εφετείο ακύρωσε αυτή την απόφαση το 1989. Επίσης, όταν η Θεσσαλονίκη ήταν η πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης, ο τότε δήμαρχος κ. Σ. Κούβελας αρνήθηκε να καταχωρήσει τις γεννήσεις και τους γάμους των Μαρτύρων του Ιεχωβά στα Δημοτολόγια, αδιαφορώντας για την άποψη του Συμβουλίου της Επικρατείας που είχε λύσει το θέμα. Οι θρησκευτικές ομάδες που ενοχλούν εντονότερα την Ορθόδοξη Εκκλησία, αντιμετωπίζουν μεγαλύτερη καταπίεση από τις κρατικές αρχές. Γεγονός είναι πως οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αποτελούν την πλέον διωκόμενη κοινότητα.

 

 

Πρώτη η Ελλάδα σε καταδίκες στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο!

Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα έχει καταδικαστεί πολλές φορές για την παραβίαση των δικαιωμάτων των θρησκευτικών μειονοτήτων, από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Γιατί άραγε; Πάλι ο καθηγητής κ.Κώστας Μπέης εξηγεί: “Οι πελατειακές σχέσεις, των οποίων προς κάθε κατεύθυνση είναι δέσμια όλα τα ελληνικά κόμματα εξουσίας, τα εμποδίζουν να διακινδυνεύσουν το πολιτικό κόστος, το οποίο στην προκειμένη περίπτωση ασφαλώς θα τους επιφέρει ….σύγκρουσή τους με τα πιο αμόρφωτα και φανατισμένα στρώματα της επικρατούσας θρησκείας”. Ενώ κανένα κράτος της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, πλην της Ελλάδας δεν κάνει συλλογή από καταδικαστικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για παραβιάσεις ατομικών δικαιωμάτων λόγω θρησκευτικών διακρίσεων.

 
                             Τι σημαίνει “Επικρατούσα Θρησκεία”;

 Είναι γνωστό ότι το Σύνταγμα χαρακτηρίζει την Ορθόδοξη Εκκλησία ως “την επικρατούσα θρησκεία”. Κι ενώ υποτίθεται ότι αυτό έχει διαπιστωτικό χαρακτήρα, με τον καιρό, η “επικρατούσα θρησκεία” ταυτίστηκε εννοιολογικά με την θρησκεία που πρέπει να επικρατεί με την αποφασιστική χειραγωγική ή κατασταλτική συνδρομή του ελληνικού κράτους. Οι σχέσεις Κράτους/Εκκλησίας πήραν σταδιακά τη μορφή ενός κρατικοθρησκευτικού εξουσιαστικού πλέγματος που αντιμάχεται την ανεκτικότητα και τη θρησκευτική διαφορετικότητα.

 

 

                      Η “συντριπτική πλειοψηφία” ενεργοί Ορθόδοξοι;

Συχνά παρουσιάζεται ως επιχείρημα περιορισμού της θρησκευτικής ελευθερίας των ετεροδόξων ή ετεροθρήσκων, ότι “η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων είναι Ορθόδοξοι”. Αυτή όμως η “συντριπτική πλειοψηφία” τάσσεται υπέρ του χωρισμού Κράτους και Εκκλησίας! (Γκάλοπ της V-PRC, εφημερίδα “Αυγή” 5-4-98). Υπέρ του χωρισμού ήταν το 47,6%, και κατά το 39%. Το 14% δήλωσαν άθεοι ή αγνωστικιστές, το 56% εκκλησιάζονται μόνο στις μεγάλες γιορτές 2-3 φορές τον χρόνο, το 15% δεν εκκλησιάζεται ποτέ, ενώ μόνο το 30% δήλωσε ότι είναι ικανοποιημένο από την θεία λειτουργία της επίσημης Εκκλησίας.

Σε άλλο γκάλοπ της εφημερίδας “ΤΑ ΝΕΑ” 25-5-98 για το πόσοι συμπαθούν ή αντιπαθούν την Ορθόδοξη Εκκλησία, βρέθηκαν τα εξής ποσοστά: Το 56% δήλωσε ότι την συμπαθεί, το 18,3% ότι την αντιπαθεί και το 25,3% ότι είναι ουδέτεροι. Δηλαδή το 43,6% του πληθυσμού δεν θρησκεύεται ενεργά με το Ορθόδοξο Δόγμα ή δεν θρησκεύεται καθόλου. ΄Αρα δεν μπορούμε να μιλάμε για “συντριπτική πλειοψηφία”.

Το βιβλίο “ΝΟΜΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΕΤΕΡΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ” των Εκδόσεων ΚΡΙΤΙΚΗ κάνει την εξής πρόταση: “Αν σε καθεστώς πλήρους χωρισμού εισαχθεί ένας υψηλός φόρος Ορθοδόξων για τη χρηματοδότηση κληρικών, εκκλησιαστικών και θεολογικών σχολών και κοινωνικών δραστηριότήτων της Ορθόδοξης Ελλαδικής Εκκλησίας, θα πραγματοποιηθεί μια απογραφή των πιστών της πολύ πιο αξιόπιστη από τη στατιστική του νηπιοβαπτισμού και αναμφίβολα θα καταρρεύσουν οι διαγνώσεις περί ‘συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού’” (σελ. 147-148, οι υπογραμμίσεις είναι δικές μας).

              

Έλληνες μόνον οι Ορθόδοξοι; 

Ένας άλλος ισχυρισμός που γίνεται εναντίον της θρησκευτικής ελευθερίας των μειονοτήτων είναι πως “΄Ελληνας=Ορθόδοξος” και ότι “Πας μη Ορθόδοξος, δεν είναι Έλληνας”! Ενώ σίγουρα ένα μεγάλο μέρος της Ελληνικής Ιστορίας συνδέεται με την Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν είναι αληθές ότι Ελληνισμός=Ορθοδοξία. Διότι έτσι παραλείπεται ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός, ο οποίος ήταν προχριστιανικός και που συνεισέφερε πολλά στην ανθρωπότητα, ίσως περισσότερα από τον βυζαντινό πολιτισμό. Επίσης αυτή η διάκριση στέλνει στην αγκαλιά της Τουρκίας τους 150.000 Έλληνες Μουσουλμάνους της Δυτικής Θράκης. Μια ταύτιση Ελληνισμού και Ορθοδοξίας στην πραγματικότητα συρρικνώνει τον Ελληνισμό, αφού αγνοεί τους δεκάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας που είναι Καθολικοί, Eυαγγελικοί, Πεντηκοστιανοί, Μάρτυρες του Ιεχωβά κλπ. Και με αυτό τον τρόπο μικρή υπηρεσία προσφέρουν στο έθνος όσοι υποστηρίζουν τέτοιες ιδέες, για να μην πούμε ότι κάνουν ζημιά σε αυτό!

 

 

Και Ορθόδοξοι θεολόγοι υπέρ χωρισμού Εκκλησίας-Κράτους!

Έχει ενδιαφέρον τέλος, να μάθουμε ότι ακόμη και μέσα στην Ορθοδοξία υπάρχουν φωνές που είναι υπέρ του χωρισμού Κράτους και Εκκλησίας. Ο μεγάλος Ορθόδοξος Θεολόγος Χρήστος Ανδρούτσος έγραψε: “Ουδέν άλλον απομένει εις την Εκκλησίαν παρά να επισπεύσει τον χωρισμόν αυτής από την Πολιτείαν, δια να επιτύχει την ελευθερία δράσεώς της, αφού η μέχρι σήμερον σύνδεσίς της προς το κράτος εγένετο πρόξενος βλάβης παρά ωφέλειας” (βιβλίο “ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΕΞ ΕΠΟΨΕΩΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ”, σελ.55). Ακόμη και ο πολύ γνωστός Ορθόδοξος θεολόγος-κοινωνιολόγος κ.Γιώργος Μουστάκης τάσσεται υπέρ του χωρισμού Κράτους και Εκκλησίας και μάλιστα έγραψε ολόκληρο βιβλίο πάνω στο θέμα αυτό, με τίτλο “Η αναγκαιότης Χωρισμού Κράτους-Εκκλησίας”!

Η παρούσα κυβέρνηση με τον υπουργό Εξωτερικών κ. Γιώργο Παπανδρέου σχημάτισε το προηγούμενο καλοκαίρι, Ειδική Επιτροπή για να μελετήσει τα ζητήματα των θρησκευτικών ελευθεριών και της ισονομίας των άλλων θρησκευτικών δογμάτων στην Ελλάδα, επειδή η χώρα μας πολλές φορές έχει καταδικαστεί γι’ αυτά τα θέματα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Κάποιο φως φαίνεται στην άκρη. Ευχόμαστε επιτέλους να επικρατήσει ισονομία και στην χώρα μας για όλες τις θρησκείες και τα δόγματα. Και να πάψουν οι νόμοι που είναι φαντάσματα ενός Μεσαιωνικού παρελθόντος!

                                                        

 

                                                Ο ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ

 
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
 

1.   Η ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-Θεωρία και Πράξη στην ελληνική κοινωνία και έννομη τάξη-ΚΩΣΤΑ ΜΠΕΗ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΥΝΟΜΙΑ, 1997.

2. ΝΟΜΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΕΤΕΡΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, Δ.ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΡΙΤΙΚΗ 1999.

3.   Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΣ ΧΩΡΙΣΜΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ-ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΟΥΣΤΑΚΗ, 1999.

 

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε Μάρτιο-Μάιο 2000 στο περιοδικό ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ τεύχος 10.


Ημερομηνία καταχώρησης : 23/02/2009 @ 04:37
Τελευταία ενημέρωση : 24/02/2009 @ 03:57
Κατηγορία : ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ/ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Η σελίδα διαβάστηκε 3518 φορές


Print preview Print preview     Τυπώστε την σελίδα Τυπώστε την σελίδα


ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ
Εγγραφείτε στην Ομάδα Αλληλογραφίας ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ για να μπορώ να σας ενημερώνω για ενδιαφέροντα χριστιανικά άρθρα, επιλεγμένες ειδήσεις χριστιανικού ενδιαφέροντος, όπως και για νέες κυκλοφορίες χριστιανικών βιβλίων και μοναδικών προσφορών.
Η λίστα αλληλογραφίας ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ανήκει στις ιστοσελίδες www.diakrisis.gr και www.christianbook.gr. Αφού εγγραφείτε οποιαδήποτε στιγμή θελήσετε μπορείτε να διαγραφείτε εύκολα και απλά.
Όσοι εγγραφείτε θα λάβετε ως δώρο το θαυμάσιο βιβλίο ΓΙΑΤΙ Η ΒΙΒΛΟΣ ΥΠΕΡΕΧΕΙ σε pdf. Μετά την εγγραφή σας θα μπορείτε να το κατεβάσετε από την κατηγορία ΑΡΧΕΙΑ της ομάδας αλληλογραφίας ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ: http://groups.google.gr/group/erevnitis?hl=el.
Για να εγγραφείτε εύκολα και γρήγορα στείλτε κενό email στο erevnitis+subscribe@googlegroups.com και αυτόματα θα εγγραφείτε. :

Ομάδες Google
diakrisis
Επισκεφτείτε την παρούσα ομάδα


ΜΗΧΑΝΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ




ΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ
Επισκεφτείτε το ιστολόγιο ΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ.

Πατήστε ΕΔΩ για το Ιστολόγιο ΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ.

Μιλάμε για τον ζωντανό Ιησού Χριστό!
^ Πάνω ^