Ρητό της ημέρας :  Η ευσέβεια είναι διαφορετική από την δεισιδαιμονία.   BLAISE PASCAL
ΑΡΘΡΑ

Κλείσιμο ΑΘΕΙΣΜΟΣ-ΑΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΣ

Κλείσιμο ΑΙΡΕΣΕΙΣ-ΨΕΥΔΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ-ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Κλείσιμο ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

Κλείσιμο ΑΡΧΑΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ-ΠΑΤΕΡΕΣ -ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Κλείσιμο ΒΙΟΗΘΙΚΗ

Κλείσιμο ΓΑΜΟΣ-ΣΧΕΣΕΙΣ-ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ

Κλείσιμο ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ -ΕΞΕΛΙΞΗ

Κλείσιμο ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Κλείσιμο ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ-ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ-ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ

Κλείσιμο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ/ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Κλείσιμο ΙΣΛΑΜ

Κλείσιμο ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ-ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ-ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ

Κλείσιμο ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΜΟΣ-ΑΡΧΑΙΟΛΑΤΡΙΑ-ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ

Κλείσιμο ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ-ΦΥΣΗ

Κλείσιμο ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΚΑΚΩΣ ΚΕΙΜΕΝΑ

Κλείσιμο ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΣΜΟΣ

Κλείσιμο ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ-ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ-ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ

Κλείσιμο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΖΩΗ

Κλείσιμο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ

   επισκέπτες

   επισκέπτες online

ΑΓΓΕΛΙΑ
ΑΙΡΕΣΕΙΣ-ΨΕΥΔΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ-ΘΕΟΛΟΓΙΑ - ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΩΣΑΙΚΟ ΝΟΜΟ

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΩΣΑΪΚΟ ΝΟΜΟ

Ο κ.Καραλής μας έστειλε απάντηση στο άρθρο ΙΣΧΥΕΙ Ο ΜΩΣΑΪΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΣΗΜΕΡΑ;. Πρώτα είναι η απάντησή μας και παρακάτω το κείμενο του κ.Σπύρου Καραλή.

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΕΥΝΗΤΗ: Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΜΩΥΣΗ, ΟΙ ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΟΙ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ

    Ο σκοπός του άρθρου μας περί Νόμου στο προηγούμενο τεύχος ΔΕΝ ήταν αν πρέπει να τηρούν το Νόμο οι Ιουδαίοι χριστιανοί, αλλά οι ΜΗ ΙΟΥΔΑΙΟΙ. Υπάρχουν στο Εξωτερικό πολλές Εκκλησίες που πιστεύουν ότι ο Νόμος δεν έχει καταργηθεί, άρα συνεχίζει να ισχύει και συνεπώς όσοι δεν τον τηρούν αμαρτάνουν και θα χάσουν την σωτηρία τους αν δεν επιστρέψουν στο Νόμο. Πολλές από τις Εκκλησίες αυτές προέρχονται από την εκκλησία WORDWIDE CHURCH OF GOD του Herbert Armstrong, που ιδρύθηκε την δεκαετία του 1930. Ο Armstrong είναι που κήρυξε όχι μόνο το Σάββατο, αλλά και τις άλλες Γιορτές του Λευιτικού 23ο κεφάλαιο και πολλές άλλες πλάνες. Οι Μεσσιανικοί, έχουν δανειστεί τις διδασκαλίες τους από τον Armstrong, όσον αφορά το Νόμο. Οι Μεσσιανικοί εμφανίστηκαν στο θρησκευτικό στερέωμα πολύ μετά από την αίρεση του Armstrong. Το ενδιαφέρον είναι πως πριν μερικά χρόνια, μετά τον θάνατο του Armstrong το 1986, η εκκλησία που ίδρυσε, η Wordwide Church of God, απέρριψε ΟΛΕΣ τις πλάνες του ιδρυτή της και προσχώρησε στον ιστορικό Χριστιανισμό. Κατάλαβαν την χάρη του Θεού και το λάθος της επιβολής του Νόμου πάνω στους Χριστιανούς. Κατάλαβαν ότι ήταν ΠΛΑΝΕΣ όλες οι διδασκαλίες περί Νόμου που είχε κηρύξει ο ιδρυτής της σαν Κορυφαία Αλήθεια του Θεού! Επίσης ο βασικός λόγος που κήρυξε το Νόμο, ο Armstrong ήταν η πλάνη του ΒρεταννοΙσραηλιτισμού, δηλαδή ότι δήθεν οι Αμερικανοί και οι Αγγλοσάξωνες είναι απόγονοι των Δέκα Χαμένων φυλών του Ισραήλ, άρα ως Εβραίοι είναι υποχρεωμένοι να τηρούν το Νόμο!!!

  Οι Μεσσιανικοί Ιουδαίοι είναι ένα θρησκευτικό κίνημα που ενώ αρχικά σκοπό είχε να πιστέψουν οι Εβραίοι στον Ιησού ως Μεσσία και παράλληλα να τηρούν τον Νόμο, στη συνέχεια επέκτεινε το ακροατήριό του και στους Εθνικούς χριστιανούς. Και δεν θέλουν να λέγονται Χριστιανοί, διότι προτιμούν τον όρο «Μεσσιανικοί Ιουδαίοι» και «Μεσσιανικός Ιουδαϊσμός». ΄Ετσι, τώρα οι Μεσσιανικοί, προπαγανδίζουν προς τους Εθνικούς, τις απόψεις και τα επιχειρήματα του Armstrong, υπέρ του Νόμου, ως ύψιστη αλήθεια, χωρίς να έχουν καταλάβει ακόμη την πλάνη τους.

    Συστήνουμε σε όσους δεν το έχουν κάνει, να διαβάσουν το άρθρο του «Ερευνητή» Νο12, ‘Ισχύει ο Μωσαϊκός Νόμος για τους Χριστιανούς;’. Λόγω στενότητας χώρου, δεν μπορούμε να επαναλάβουμε τα επιχειρήματά μας που απαντούν πολλούς από τους ισχυρισμούς του Μεσσιανικού Κινήματος, που ασπάζεται ο αγαπητός φίλος και εν Χριστώ αδελφός μας κ.Καραλής. Πάντως συμφωνεί με μας ότι «δεν είμαστε υποχρεωμένοι να εφαρμόσουμε το Νόμο, γιατί ο Θεός έκανε διαθήκη με το λαό Ισραήλ για το Νόμο του Μωϋσή, κι όχι μαζί μας». Αυτό νομίζουμε τα λέει όλα!  Γνωρίζουμε επίσης, ότι δεν διαφωνούμε μαζί του όσον αφορά την πρακτική του Νόμου, γιατί και ο ίδιος ομολογεί ότι δεν τηρεί καμμιά από τις ειδικές διατάξεις του Νόμου, όπως τα Σάββατα, τις άλλες ιουδαϊκές Γιορτές, τα Καθαρά-Ακάθαρτα κλπ. Από την άλλη μεριά παραθέτει πολλά επιχειρήματα των Μεσσιανικών υπέρ του Νόμου. Κάτι που φαίνεται λίγο αντιφατικό. Ας εξετάσουμε τα κυριώτερα σημεία.

 

Λάθος εφαρμογή εδαφίου

 Το εδάφιο Γαλάτες 3:17 δεν συγκρίνει την διαθήκη του Νόμου με τη Καινή διαθήκη, αλλά την διαθήκη του Αβραάμ για την δικαίωση μέσω της πίστης, με την διαθήκη του Νόμου που έγινε αργότερα. ΄Αρα είναι λάθος το συμπέρασμά του  από το εδάφιο αυτό, ότι «μια διαθήκη επόμενη δεν καταργεί τη προηγούμενη…ο Νόμος..δεν καταργήθηκε επειδή έγινε μια καινούργια διαθήκη». Ο Παύλος αντιθέτως μιλάει για την υπεροχή της Αβραμιαίας διαθήκης από την Διαθήκη του Νόμου! Δείτε τα εδάφια 15 ως 19. Και στο εδάφιο 19 λέει ότι ο Νόμος  ΔΕΝ δόθηκε για πάντα, αλλά «μέχρις ότου έρθει το σπέρμα, προς το οποίο είχε γίνει η υπόσχεση», δηλαδή μέχρι τον Χριστό!

 

Να τηρούμε το Νόμο με…χάρη;

Υποστηρίζει ότι «τα όσα αναφέρει ο απ.Παύλος κατά των ιουδαϊκών εθίμων και του Νόμου (π.χ. Γαλάτας 2:21, Κολοσσαείς 2:16-17 κ.ά.) ήταν για να απελευθερώσει τους Χριστιανούς εξ εθνικών από το να εφαρμόζουν το Νόμο με νομικίστικη νοοτροπία αυτοδικαίωσης..». Το άρθρο μας στον Ερευνητή Νο12 έδειξε ότι το Κολοσσαείς 2:16-17 δεν ασχολούνταν με τον ΤΡΟΠΟ τήρησης του Νόμου (νομικίστικο ή …με χάρη), αλλά με το ΕΑΝ έπρεπε οι Εθνικοί Χριστιανοί να τηρούν τον Νόμο. Απόδειξη τούτου είναι ότι στο Κολοσσαείς 2:17 ο Παύλος τις διακρίσεις φαγητών, τις Ιουδαϊκές Γιορτές, τις Νεομηνίες και τα Σάββατα, τα χαρακτηρίζει ως θεσμούς «σκιά των μελλοντικών πραγμάτων, ενώ το σώμα όμως είναι του Χριστού». Αν οι απόστολοι θεωρούσαν ότι έπρεπε να τηρούν οι Εθνικοί τα Σάββατα, τις Γιορτές κλπ., γιατί ΟΛΗ η Καινή Διαθήκη σιωπά και δεν περιέχει καμμία πρακτική διδασκαλία για το πώς θα έπρεπε οι μη Ιουδαίοι να τηρούν το Νόμο; Και που διδάσκουν να τηρούν το Νόμο, αλλά όχι με νομικίστικο πνέυμα, αλλά να τον τηρούν με την…χάρη; ΠΟΥΘΕΝΑ!

 

Γιατί ο Παύλος τηρούσε το Νόμο;

  Πράγματι ο Παύλος «εφάρμοζε το Νόμο στην προσωπική του ζωή». Γιατί όμως; Την απάντηση μας την δίνει ο ίδιος: «Γιατί, ενώ είμαι ελεύθερος από όλους, σε όλους τον εαυτό μου δούλωσα, για να κερδίσω τους περισσότερους. Και έγινα στους Ιουδαίους σαν Ιουδαίος, για να κερδίσω Ιουδαίους. Σ’ αυτούς που είναι κάτω από νόμο σαν να είμαι κάτω από νόμο, ενώ δεν είμαι ο ίδιος κάτω από νόμο, για να κερδίσω αυτούς που είναι κάτω από νόμο»( Α’ Κορινθίους 9:19-20, Μετάφραση ‘ΒΙΒΛΟΣ’).

 

Να κηρύξουμε το Ευαγγέλιο ή το Νόμο;

 Προτείνει «να κηρύξουμε το νόμο στους απίστους για να καταλάβουν ότι είναι ένοχοι ενώπιον του Θεού». Οι απόστολοι ΠΟΤΕ δεν το έκαναν αυτό! Γιατί να το κάνουμε εμείς; Οι απόστολοι κήρυτταν το ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ του Ιησού Χριστού σε Ιουδαίους και Εθνικούς (δείτε Ρωμαίους 1:16-17). Επίσης αν κηρύξουμε το Νόμο στους απίστους για να αισθανθούν την ενοχή τους, ΤΙ από το νόμο πρέπει να τους διδάξουμε; Μήπως τα Σάββατα, τις Γιορτές, τα Καθαρά-Ακάθαρτα, ή την Περιτομή; Αφού είπαμε, και συμφωνεί ο ίδιος πως αυτά δεν είναι υποχρεωμένοι να τα τηρούν οι Εθνικοί! Τώρα αν πρέπει να τους διδάξουμε ότι κάτι που κάνουν είναι αμαρτία, φυσικά μπορούμε να τους το δείξουμε χρησιμοποιώντας όλη την Αγία Γραφή , δηλαδή και την Παλαιά Διαθήκη (όπως π.χ. για την αιμομιξία, αποκρυφισμό, μαγεία κλπ). Οι ηθικές αρχές του Θεού, που περιλαμβάνονται στο Νόμο, είναι αιώνιες και αμετάβλητες. Δεν πρέπει όμως, σε καμμιά περίπτωση να κηρύξουμε άλλο ευαγγέλιο, το «Ευαγγέλιο του Νόμου», παρά μόνο εκείνο της χάρης του Ιησού Χριστού, διότι αλλιώς θα βρεθούμε κάτω από θεία καταδίκη (Γαλάτες 1:6-9).

 

Καταργήθηκε το Σάββατο απ’ τον Μ.Κωνσταντίνο;

  Γράφει ότι «η Κυριακή εφαρμόστηκε και το Σάββατο καταργήθηκε…από την εποχή του Μ.Κωνσταντίνου και μετέπειτα». Το άρθρο «Κυριακή: η Πρωτοχριστιανική Μέρα Λατρείας» του προηγούμενου «Ερευνητή» απαντάει σε αυτόν τον ισχυρισμό και έχει αποδείξεις Γραπτών Ντοκουμέντων από το έτος 100 και μετά, πως οι πρώτοι Χριστιανοί τηρούσαν την Κυριακή και ΟΧΙ το Σάββατο ως μέρα λατρείας!

 

Ισχύουν οι ζωοθυσίες και η Λευιτική Ιερωσύνη;

 ΄Οσον αφορά τις θυσίες ζώων και την Λευιτική Ιερωσύνη, αυτός είναι ένας άλλος ισχυρισμός των Μεσσιανικών, αφού πιστεύουν στην αιώνια ισχύ του Νόμου. Η Καινή Διαθήκη λέει για την Λευιτική Ιερωσύνη ότι «γίνεται μεν αθέτηση της προηγούμενης εντολής εξαιτίας του ότι αυτή ήταν ανίσχυρη και ανώφελη (επειδή ο νόμος δεν έφερε τίποτε στο τέλειο), προστέθηκε όμως μια καλύτερη εισαγωγή ελπίδας, διαμέσου της οποίας πλησιάζουμε τον Θεό» (Εβραίους 7:18-19). Και η καλύτερη ελπίδα, είναι η Αιώνια Ιερωσύνη του Ιησού Χριστού κατά την τάξη Μελχισεδέκ. Πληροφορούμαστε ότι «μετατίθεται η ιερωσύνη» η Ααρωνική στον Ιησού Χριστό, ο οποίος πλέον δεν θα την ξαναεπιστρέψει πίσω στους Λευίτες, διότι έχει «αμετάθετη την ιερωσύνη» (Εβραίους 7:12,24). Επίσης ο Ιησούς με την θυσία Του, εκπλήρωσε ΟΛΟΥΣ τους τύπους των θυσιών: «Αφού πιο πάνω είπε, ότι ‘Θυσία και προσφορά, και ολοκαυτώματα, και προσφορές περί αμαρτίας, δεν θέλησες, ούτε ευαρεστήθηκες σ’ αυτές’ (που προσφέρονται σύμφωνα με το νόμο), τότε είπε: ‘Να, έρχομαι, για να κάνω ω Θεέ, το θέλημά σου’. Αναιρεί το πρώτο, για να συστήσει το δεύτερο. Με το οποίο θέλημα είμαστε αγιασμένοι διαμέσου της προσφοράς του σώματος του Ιησού Χριστού, που έγινε μια φορά για πάντα» (Εβραίους 10:8-10). Ούτε οι ζωοθυσίες, ούτε η Λευιτική ιερωσύνη, έχουν θέση στην Εκκλησία που ίδρυσε ο Χριστός, σύμφωνα με την αποστολική διδασκαλία. Επίσης, είναι εσφαλμένη η άποψη ότι θα γίνονται ζωοθυσίες σε…ανάμνηση της θυσίας του Χριστού,  διότι η ΜΟΝΗ ανάμνηση της θυσίας του Χριστού, που μας παρέδωσε ο Κύριος, είναι το Κυριακό Δείπνο, η Θεία Ευχαριστία. Αλλά ακόμη και αυτός ο θεόδοτος θεσμός θα πάψει, όταν γίνει η Δεύτερη ΄Ελευση του Χριστού: «Επειδή, όσες φορές αν τρώτε το ψωμί τούτο, και πίνετε το ποτήρι τούτο, τον θάνατο του Κυρίου εξαγγέλλετε, μέχρι την έλευσή Του» (Α’ Κορ.11:26). Δεν πρέπει να ερμηνεύουμε την Καινή Διαθήκη με το φως της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά αντιθέτως, την Παλαιά Διαθήκη κάτω από το φως της Καινής Διαθήκης (Β’ Κορινθ.3:14-16). Γι’ αυτό η πρόταση ότι «η Εκκλησία θα χρειαστεί να πάρει θέση απέναντι στο Νόμο» εξαιτίας της «εξέλιξης του Μεσσιανικού Κινήματος» είναι καθυστερημένη. Η Εκκλησία πήρε θέση απέναντι στο Νόμο αρκετά νωρίς: από την εποχή των Αποστόλων με την στάση τους απέναντι στους Ιουδαίζοντες. Αυτή η κρυστάλλινη θέση της αρχαίας Εκκλησίας κατά της ισχύος του Νόμου είναι επίσης φανερή στα γραπτά των Αποστολικών Πατέρων.

 

Διαφορά Νόμου και Χάρης

 Μήπως δεν είναι Νομικιστές οι οπαδοί του Νόμου, επειδή διδάσκουν τον Νόμο, όχι ως προϋπόθεση σωτηρίας, αλλά ως τρόπο ζωής αφού σωθείς πρώτα; Ας το εξετάσουμε αυτό, επειδή το επικαλούνται συχνά οι Μεσσιανικοί και οι άλλοι Σαββατιστές προσπαθώντας να αποφύγουν την ταύτισή τους με τους Ιουδαίζοντες που καταδικάστηκαν από την αρχαία Εκκλησία. Οι οπαδοί του Νόμου αρχίζουν και τηρούν τον Νόμο, διότι θεωρούν ότι η παράβασή του είναι αμαρτία. Συνεπώς εφόσον πιστεύουν ότι οι Χριστιανοί αμαρτάνουν επειδή δεν τηρούν τα Σάββατα, τις άλλες Εβραϊκές Γιορτές και τα Καθαρά-Ακάθαρτα, το θέμα της τήρησης του Νόμου, έχει γι’ αυτούς τελικά σχέση με την σωτηρία τους. Όμως, ο Λόγος του Θεού διευκρινίζει ότι ο Μωσαϊκός Νόμος ΔΕΝ έχει καμμιά απολύτως συμμετοχή στο θέμα της σωτηρίας μας: «Επειδή, από έργα νόμου δεν θα δικαιωθεί μπροστά του καμιά σάρκα…Συμπεραίνουμε, λοιπόν, ότι ο άνθρωπος ανακηρύσσεται δίκαιος διαμέσου της πίστης, χωρίς τα έργα του νόμου» (Ρωμαίους 3:20,28). Και χωρίς τα έργα του νόμου, ο άνθρωπος ανακηρύσσεται δίκαιος με μόνο την πίστη του στον Ιησού. Επειδή οι Σαββατιστές θεωρούν ότι θα είναι ελλειπείς μπροστά στην δικαιοσύνη του Θεού, ή ακόμα και υπό αιώνια καταδίκη αν δεν τηρούν τον Νόμο, η θεώρησή τους είναι  αντίθετη από την διδασκαλία της Καινής Διαθήκης σχετικά με την σωτηρία.

 

Δεν υπάρχει πλέον Ιουδαίος ή ΄Ελληνας εν Χριστώ

  Στην οικονομία της χάρης που ζούμε, ΔΕΝ ισχύουν πλέον εν Χριστώ οι διακρίσεις σε Ιουδαίους και μη Ιουδαίους- Εθνικούς: «Δεν υπάρχει πλέον Ιουδαίος ούτε ΄Ελληνας, δεν υπάρχει δούλος ούτε ελεύθερος, δεν υπάρχει αρσενικό και θηλυκό, επειδή όλοι εσείς είστε ένας στον Ιησού Χριστό»(Γαλάτες 3:28). Η θέση των Μεσσιανικών πως δήθεν οι Ιουδαίοι χριστιανοί είναι υποχρεωμένοι και σήμερα να τηρούν τον Νόμο, ενώ οι Εθνικοί όχι, είναι λανθασμένη. Αν και τις πρώτες δεκαετίες της Εκκλησίας, οι πρώτοι Εβραίοι Χριστιανοί έβλεπαν μια τέτοια διάκριση σε Ιουδαίους και μη Ιουδαίους όσον αφορά τη τήρηση του Νόμου, αργότερα ο Θεός αποκάλυψε στον απόστολο Παύλο ότι δεν ισχύει ΚΑΜΜΙΑ διάκριση στο Σώμα του Χριστού.  Γι’ αυτό έγραψε ακόμη: «Δεν υπάρχει ΄Ελληνας και Ιουδαίος, περιτομή και ακροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δούλος, ελεύθερος, αλλά τα πάντα και μέσα σε όλα είναι ο Χριστός» (Κολοσσαείς 3:11). Επίσης: «Επειδή, στον Ιησού Χριστό ούτε η περιτομή έχει κάποια ισχύ, ούτε η ακροβυστία, αλλ’ η καινούργια κτίση» (Γαλάτες 6:15). Ο Θεός έκανε ένα Σώμα τους Ιουδαίους και τους Εθνικούς, γκρεμίζοντας το μεσότοιχο του φραγμού (Εφεσίους 2:11-18). Δόξα στον Θεό!

  Διαφωνούμε με την περιφρόνηση του Νόμου που υπάρχει σε κάποιους χριστιανούς, αλλά διαφωνούμε και με την επιβολή του Νόμου που γίνεται από άλλους. Κλείνουμε με την αποστολική παρότρυνση: «Μη πλανιέστε με διδαχές ποικίλες και ξένες, επειδή, είναι καλό η καρδιά να στερεώνεται με τη χάρη, όχι με φαγητά, στα οποία όσοι περπάτησαν δεν ωφελήθηκαν» (Εβραίους 13:9). 

 

Μανώλης Καλομοίρης


ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΠΥΡΟΥ ΚΑΡΑΛΗ

IΣΧΥΕΙ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ;

  Διάβασα το άρθρο του Μανώλη Καλομοίρη σχετικά με το μωσαϊκό νόμο. (Δείτε τεύχος Νο 12).Πρέπει να πω ότι έχει ενδιαφέροντα στοιχεία. Κυρίως με ικανοποιεί το γεγονός ότι στην προσωπική του χριστιανική ζωή κατάλαβε το λάθος της αντιτριαδικής θεολογίας και απελευθερώθηκε από το νομικισμό που κατά τα λεγόμενά του χαρακτήριζε τη χριστιανική του ζωή τα τελευταία χρόνια. Παρόλ' αυτά, νομίζω ότι περιέπεσε στο αντίθετο λάθος που είναι πολύ κοινό στη λεγόμενη χριστιανική θεολογία, να θεωρείται ο Νόμος του Μωυσή ξεπερασμένος ή καταργημένος. Παρόλον ότι ο συγγραφέας του παρόντος άρθρου είναι Χριστιανός και όχι "Μεσσιανικός Εθνικός", δεν ανήκει δηλαδή στο Μεσσιανικό Κίνημα, που είναι το Χριστιανικό Κίνημα μεταξύ των Εβραίων, οι οποίοι πιστεύουν ότι ο Ιησούς είναι ο Μεσσίας, ενώ συγχρόνως εφαρμόζουν και τις διατάξεις του μωσαϊκού Νόμου, εντούτοις θεωρεί ότι ο Νόμος δεν έχει καταργηθεί τουλάχιστον για τους Ιουδαίους που πιστεύουν ότι ο Ιησούς είναι ο Μεσσίας, αλλά ακόμα και οι Χριστιανοί είναι καλό να μελετούν προσεκτικά το Νόμο, να τον διδάσκουν στις βασικότερες διατάξεις του και να εφαρμόζουν όσες εντολές θέλουν, χωρίς νομικίστικο πνεύμα.

 

Η διδασκαλία του Ιησού σχετικά με το Νόμο

Πιστεύω ότι η αρχή της χριστιανικής δογματικής διδασκαλίας ξεκινά με τα λόγια του Ιησού. Αυτός είναι ο θεμέλιος λίθος της πίστης μας και η βάση της χριστιανικής ζωής μας. Τα λόγια του Παύλου δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ενάντια στα λόγια του Ιησού, αλλά ερμηνεύουν βαθύτερα τη διδασκαλία του, χωρίς ούτε κατ' ελάχιστο να την αναιρούν. Συνεπώς όπου φαίνεται ότι ο Παύλος μιλά κατά του μωσαϊκού Νόμου, πρέπει να εναρμονίσουμε τα λόγια του με αυτά του Ιησού, και όχι να εναρμονίζουμε τα λόγια του Ιησού με εκείνα που υποθέτουμε ότι εννοεί ο Παύλος.  Τι είπε λοιπόν ο Ιησούς σχετικά με το Νόμο; Η βασική του διδασκαλία βρίσκεται στο Ματθαίος 5:17-20: «17 Μη νομίσετε ότι ήρθα να καταλύσω το νόμο ή τους προφήτες. Δεν ήρθα να καταλύσω, αλλά να συμπληρώσω . 18 Γιατί αλήθεια σας λέω: ωσότου παρέλθει  ο ουρανός και η γη, ένα γιώτα ή μια κεραία  δε θα παρέλθει από το νόμο, ωσότου όλα γίνουν. 19 Όποιος λοιπόν παραβεί  μία από τις εντολές αυτές που είναι πάρα πολύ μικρές  και διδάξει έτσι τους ανθρώπους, πάρα πολύ μικρός  θα κληθεί  στη βασιλεία των ουρανών. Όποιος όμως τις εφαρμόσει και τις διδάξει, αυτός μεγάλος θα κληθεί στη βασιλεία των ουρανών. 20 Γιατί σας λέω ότι αν δεν περισσέψει  η δικαιοσύνη  σας περισσότερο εκείνης των γραμματέων και των Φαρισαίων, δε θα εισέλθετε στη βασιλεία των ουρανών».

Μαρκίωνας

Ένας από τους αρχαίους αιρετικούς, ο Μαρκίωνας, τα λόγια αυτά του Ιησού Τα παραποιούσε, βάζοντάς τον να λέει: "Μη νομίσετε ότι ήρθα να εφαρμόσω το νόμο ή τους προφήτες. Δεν ήρθα να εφαρμόσω, αλλά να καταλύσω". Νομίζω ότι πολλοί Χριστιανοί σήμερα θα αισθάνονταν πιο άνετα με τα λόγια τού Ιησού όπως τα αποδίδει ο Μαρκίωνας, παρά με αυτά που αναφέρει ο Ματθαίος στο ευαγγέλιό του. Και όμως ο Ιησούς λέει ξεκάθαρα ότι δεν ήρθε, για να καταλύσει το Νόμο, αλλά να τον συμπληρώσει ή να τον εφαρμόσει. Με έναν παράλογο θεολογικό ακροβατικό διανοητικό ελιγμό, πολλοί Χριστιανοί, κυρίως προτεστάντες θεολόγοι, ισχυρίζονται ότι εφόσον ο Ιησούς εφάρμοσε το Νόμο, εμείς δε χρειάζεται πλέον να τον εφαρμόσουμε, γιατί εκείνος τα έκανε όλα. Τώρα πώς η εφαρμογή του Νόμου από τον Ιησού συνεπάγεται ότι είναι λάθος πλέον εμείς να εφαρμόζουμε το Νόμο, μόνο όσοι το λένε το καταλαβαίνουν. Αλλά με αυτόν τον τρόπο, αφαιρούν από τους Χριστιανούς το πρότυπο της ζωής του Ιησού, που θα έπρεπε όλοι μας να τον δεχόμαστε ως το τέλειο υπόδειγμα για τη ζωή μας.

          Ο Νόμος λοιπόν, τουλάχιστον για τους Ιουδαίους, στους οποίους μιλούσε ο Κύριός μας, δεν καταργήθηκε. Σύμφωνα μάλιστα με τα λόγια του απ. Παύλου στη  Γαλάτας 3:17 μία διαθήκη επόμενη δεν καταργεί την προηγούμενη. Συνεπώς ο Νόμος που δόθηκε στους Ισραηλίτες δεν καταργήθηκε επειδή έγινε μια καινούργια διαθήκη  του Θεού με λαό Ισραήλ. Μάλιστα αν προσέξουμε τα λόγια του Θεού στον Ιερεμία 31:31-33: "Να, έρχονται ημέρες λέει ο Κύριος, και θα κάνω στον οίκο Ισραήλ, και στον οίκο Ιούδα μια νέα διαθήκη, όχι σύμφωνα με τη διαθήκη που έκανα στους πατέρες τους, κατά την ημέρα που τους έπιασα από το χέρι, για να τους βγάλω από την Αίγυπτο. Επειδή αυτοί παρέβηκαν τη διαθήκη μου, κι εγώ τουςαποστράφηκα, λέει ο Κύριος. Αλλά η διαθήκη που θα κάνω στον οίκο Ισραήλ θα είναι: Ύστερα από τις ημέρες εκείνες, λέει ο Κύριος, θα βάλω τον νόμο μου στα ενδόμυχά τους και θα τον γράψω στις καρδιές τους και θα είμαι Θεός τους, κι αυτοί θα είναι λαός μου". Ποιο Νόμο; Μα ασφαλώς το Νόμο που ο Θεός έδωσε στο Μωυσή. Γι' αυτό το Νόμο μιλά ο Θεός στον Ιερεμία. Συνεπώς η  Καινή Διαθήκη δεν καταργεί την Παλαιά, αλλά την εξυψώνει στο να θέτει ο Θεός το Νόμο του μέσα στις καρδιές των πιστών και μην είναι "απέξω τους" απλώς γραμμένος σε πέτρες. Ο Νόμος λοιπόν δεν καταργήθηκε. Καταργήθηκε το Παλαιό νομικίστικο πνεύμα των Γραμματέων και των Φαρισαίων, η αυτοδικαίωση με την εφαρμογή του Νόμου, η υπερηφάνεια ότι είμαστε οι καλύτεροι επειδή έχουμε και εφαρμόζουμε το Νόμο. Καταργήθηκε η ψευδαίσθηση ότι δικαιωνόμαστε μπροστά στο Θεό εφαρμόζοντας το Νόμο. Αυτό σημαίνει η έκφραση δεν είμαστε πλέον "υπό νόμον".

Η διδασκαλία και η πρακτική του Παύλου σχετικά με το Νόμο

Ο ίδιος ο απόστολος Παύλος αναφέρει ξεκάθαρα: "Τι λοιπόν θα πούμε; Ο νόμος είναι αμαρτία; Είθε να μη γίνει! Αλλά την αμαρτία δε γνώρισα παρά μόνο με το νόμο... Ώστε, πράγματι, ο νόμος είναι άγιος, και η εντολή άγια και δίκαιη και αγαθή". (Ρωμαίους 7:7,12). Ο απ. Παύλος επίσης στην προσωπική του ζωή ζούσε ως Ιουδαίος, παρόλον ότι δεν απαιτούσε από τους εξ εθνών Χριστιανούς να εφαρμόζουν τις διατάξεις του μωσαϊκού Νόμου. Τα όσα αναφέρει ο απόστολος Παύλος κατά των ιουδαϊκών εθίμων και του Νόμου (π.χ. Γαλάτας 2:21 Κολοσσαείς 2:16-17 κ.ά.) ήταν για να απελευθερώσει τους Χριστιανούς εξ εθνικών από το να εφαρμόζουν το Νόμο με νομικίστικη νοοτροπία αυτοδικαίωσης, προκειμένου να σωθούν, όπως επέμεναν κάποιοι ιουδαΐζοντες χριστιανοί (Πράξεις 15:1, Γαλάτας 2:11-14). Δεν είχε σκοπό να καταργήσει την εφαρμογή των εντολών του μωσαϊκού Νόμου από τους Ιουδαίους Χριστιανούς. Η σωτηρία βασίζεται, μέσω της πίστης, μόνο στο εξιλαστήριο έργο του Χριστού πάνω στο σταυρό, και αυτό ισχύει και για τους Ιουδαίους και για τους Εθνικούς. Αλλά ο ίδιος ο Παύλος ήταν πιστός Ιουδαίος και εφάρμοζε το Νόμο στην προσωπική του ζωή. Επέτρεψε την περιτομή του Τιμόθεου, που είχε Έλληνα πατέρα αλλά Ιουδαία μητέρα (Πράξ. 16:3). Σύμφωνα με το ιουδαϊκό έθιμο θεωρούνται Ιουδαίοι όσοι έχουν Ιουδαία μητέρα. Έκανε ευχή Ναζηραίου (Πράξεις 18:18), έχοντας κουρέψει τα μαλλιά του, κάτι που βασιζόταν στο βιβλίο των Αριθμών κεφ. 6. Η επιθυμία του να βρίσκεται στην Ιερουσαλήμ, για να εορτάσει την Πεντηκοστή (Πράξεις 20:16, βλέπε και Α΄ Κορινθ. 16:8), βασιζόταν στο Δευτερονόμιο 16:16. Επίσης η αφιέρωσή του με το κούρεμα των μαλλιών του και τη θυσία των ζώων, (η θυσία αποτελούσε τμήμα της ευχής του Ναζηραίου), όπως βλέπουμε στο Πράξεις 21:17-26, κάτι που του σύστησαν να κάνει οι άλλοι απόστολοι, για να αποφευχτούν οι κατηγορίες ότι περιφρονούσε το Νόμο από τους άπιστους στο Χριστό Εβραίους, δείχνουν ότι ο Παύλος όπως και όλοι οι άλλοι απόστολοι δεν ήταν αντίθετοι στην εφαρμογή των διατάξεων του Νόμου, εφόσον δεν τις θεωρούσαν σωτηριακές οι πιστοί Εβραίοι στο Χριστό. Μάλιστα οι Εβραίοι Χριστιανοί ήταν μυριάδες και όλοι ζηλωτές του Νόμου (Πράξεις 21:20), χωρίς αυτό να αναφέρεται υποτιμητικά ή επικριτικά, αλλά φυσιολογικά εφόσον ήταν Ιουδαίοι.

 

Η θέση των εθνικών Χριστιανών ως προς το Νόμο

Το ερώτημα βεβαίως που ενδιαφέρει εμάς τους πιστούς εξ εθνικών είναι:Καλούμαστε κι εμείς να εφαρμόζουμε το Νόμο τώρα που πιστέψαμε; Σ' αυτό συμφωνώ με τη γνώμη του αδελφού Μανώλη όπως αναφέρει στο άρθρο του. Όχι, δεν είμαστε υποχρεωμένοι να εφαρμόσουμε το Νόμο. Γιατί ο Θεός έκανε διαθήκη με το λαό Ισραήλ για το Νόμο του Μωυσή, όχι μαζί μας. Εμείς δεν είμαστε Εβραίοι. Συνεπώς δεν καλούμαστε να εφαρμόσουμε το Νόμο του Μωυσή όπως φαίνεται από την απόφαση της πρώτης συνόδου της Ιερουσαλήμ που αναφέρεται στο κεφ. 15 των Πράξεων των Αποστόλων. Παρόλ' αυτά, όπως είμαστε ελεύθεροι στο να μην εφαρμόζουμε το Νόμο, πιστεύω ότι είμαστε και ελεύθεροι στο να εφαρμόζουμε το Νόμο, αν θέλουμε. Κάτι τέτοιο διαφαίνεται από τα λόγια του Ιακώβου στο τέλος της ομιλίας του στη σύνοδο της Ιερουσαλήμ Πράξεις 15:19-21: "Γι’ αυτό εγώ κρίνω να μην παρενοχλούνται αυτοί που επιστρέφουν από τα έθνη στο Θεό, αλλά να στείλουμε επιστολή σ’ αυτούς, για να απέχουν από τα μιάσματα των ειδώλων και την πορνεία και το πνιχτό  και το αίμα . Γιατί ο Μωυσής από τις αρχαίες γενιές έχει από πόλη σε πόλη αυτούς που τον κηρύττουν μέσα στις συναγωγές και κάθε Σάββατο διαβάζεται". Περίμεναν λοιπόν οι Ιουδαίοι πιστοί να ακούν και οι Χριστιανοί από τα έθνη τη διδασκαλία από το Νόμο του Μωυσή και ανάλογα να τροποποιούν τις ζωές τους. Δεν εφαρμόζουμε το Νόμο προς σωτηρία, γιατί σωζόμαστε μόνο με τη χάρη του Θεού, πιστεύοντας στο εξιλαστήριο έργο του Χριστού στο σταυρό. Είναι αυτό που αναφέρει ο Ιάκωβος στην επιστολή του όταν μιλά στους εξ Εβραίων Χριστιανούς για "το νόμο της ελευθερίας". (Ιάκωβος 2:12). Όποιος εφαρμόζει πλέον το νόμο, δεν τον εφαρμόζει για να σωθεί, αλλά επειδή είναι σωσμένος τον εφαρμόζει ως έκφραση της αγάπης του και της υπακοής του προς το Θεό. Καθετί μπορεί να διαστραφεί. Ακόμα και οι εντολές του Παύλου προς τους εθνικούς Χριστιανούς μπορούν να εφαρμόζονται με νομικίστικο πνεύμα αυτοδικαίωσης, όπως ακριβώς έκαναν οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι με την εφαρμογή του Νόμου του Μωυσή. Ακόμα και τα ίδια τα λόγια του Ιησού μπορούν να εφαρμόζονται νομικίστικα.

 

Το μυστήριο της α-νομίας

Εμείς όμως οι εξ Εθνικών Χριστιανοί θα έπρεπε να προσέχουμε ιδιαίτερα στη μελέτη του Νόμου. Γιατί; Ήδη από την εποχή του Παύλου εκτελούνταν "το μυστήριο της ανομίας": "Γιατί το μυστήριο της ανομίας ήδη ενεργείται . μόνο Υπάρχει εκείνος που το εμποδίζει τώρα, ωσότου φύγει από τη μέση. Και τότε θα αποκαλυφτεί ο άνομος, τον οποίο ο Κύριος Ιησούς θα εξολοθρέψει με την πνοή του στόματός του και θα τον καταργήσει  με την επιφάνεια  της παρουσίας του". (Β΄ Θεσσαλ.2:7-8). Ανομία σημαίνει "μη νόμος". (α στερητικό+νόμος). Βλέπουμε ότι στην εποχή μας η περιφρόνηση του Νόμου του Θεού είναι πολύ διαδεδομένη και στην κοινωνία μας, αλλά και στις εκκλησίες μας. Όμως αν δεν κηρυχτεί ο νόμος του Θεού πώς θα καταλάβουν οι άνθρωποι ότι είναι αμαρτωλοί και ότι έχουν ανάγκη σωτηρίας; Από τι να σωθούν; Βλέπουμε πόσο σημαντικά είναι τα λόγια του απ. Παύλου πάλι σχετικά με το νόμο: "Γιατί λοιπόν δόθηκε ο νόμος; Ο νόμος προστέθηκε εξαιτίας των παραβάσεων και διατάχτηκε μέσω αγγέλων με το χέρι ενός μεσίτη , μέχρις ότου έρθει ο απόγονος στον οποίο δόθηκε η υπόσχεση. Ο μεσίτης, λοιπόν, δεν ανήκει σε έναν,  ενώ ο Θεός είναι ένας.  Ο νόμος, λοιπόν, είναι κατά των υποσχέσεων του Θεού; Είθε να μη γίνει! Γιατί αν είχε δοθεί νόμος που να δύναται να ζωοποιήσει, πράγματι από το νόμο Θα προερχόταν η δικαίωση. Αλλά συνέκλεισε η Γραφή τα πάντα κάτω από την αμαρτία, ώστε να δοθεί η υπόσχεση από την πίστη του Ιησού Χριστού σ’ εκείνους που πιστεύουν. Προτού όμως να έρθει η πίστη, φρουρούμασταν περικλεισμένοι από το νόμο, για τη μελλοντική πίστη που επρόκειτο να αποκαλυφτεί. Ώστε ο νόμος έχει γίνει δούλος φρουρός παιδιών και οδηγός  μας στο Χριστό, για να δικαιωθούμε από την πίστη. Όταν ήρθε όμως η πίστη, δεν είμαστε πια κάτω από δούλο φρουρό παιδιών και οδηγό". (Γαλ. 3:19-25). Η σημασία του Νόμου για τη συναίσθηση της αμαρτίας και για τον ευαγγελισμό Χωρίς τη γνώση του Νόμου δεν υπάρχει λοιπόν συνείδηση της αμαρτίας. Εμείς οι Χριστιανοί καλούμαστε να κηρύξουμε το νόμο στους απίστους, για να καταλάβουν ότι είναι ένοχοι ενώπιον του Θεού, και στη συνέχεια πρέπει να τους μεταδώσουμε τη λύτρωση με τα καλά νέα του Ευαγγελίου. Αλλιώς θα κηρύττουμε το ευαγγέλιο στον αέρα. Και όταν αναφέρω να κηρύξουμε το Νόμο, εννοώ βασικά τις Δέκα Εντολές, αλλά όχι μόνο. Η εντολή τού να αγαπάμε το Θεό και τον πλησίον μας δεν περιέχεται στις Δέκα Εντολές. Επίσης η απαγόρευση της μαγείας, της αστρολογίας, του αποκρυφισμού, μέντιουμ κλπ., δεν περιέχονται στις Δέκα Εντολές, αλλά θεωρούμε ότι η τέλεσή τους από τους ανθρώπους είναι βαριά αμαρτία. Η έκφραση του Παύλου: "Τέλος γαρ νόμου Χριστός εις δικαιοσύνην παντί τω πιστεύοντι" (Ρωμ. 10:4), δε σημαίνει ότι "το τέλος του νόμου ήρθε με το Χριστό". Εδώ η λέξη "τέλος" σημαίνει "σκοπός". Συνεπώς η σωστή μετάφραση είναι: "Γιατί σκοπός του Νόμου είναι ο Χριστός για δικαιοσύνη σε καθέναν που πιστεύει". Αυτή είναι η έννοια που δίνει και ο "αντισημίτης" Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

      Όσον αφορά άλλες εντολές του Νόμου δεν είναι κακό αν κάποιος τις εφαρμόζει στη χριστιανική του ζωή. Οι διαιτητικοί κανόνες της Παλαιάς Διαθήκης πιστεύω ότι είναι καλύτεροι υγιεινοί κανόνες διατροφής. Η εφαρμογή του κοινωνικού αποκλεισμού ατόμων που πάσχουν από επικίνδυνες μολυσματικές ασθένειες είναι σημαντικός κανόνας υγιεινής, όπως γινόταν στους λεπρούς, και εφαρμόστηκε κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα στις επιδημίες της πανώλης και αργότερα της σύφιλης, και έτσι σώθηκαν πολλοί άνθρωποι. Το να αφιερώνει κάποιος μία ημέρα της εβδομάδας στον Κύριο δεν είναι λάθος. Δεν έχει τόσο σημασία αν είναι το Σάββατο ή η Κυριακή, περισσότερο σημασία έχει κατά τη γνώμη μου να υπάρχει αυτός ο κύκλος των εφτά ημερών. Παρόλον ότι η Κυριακή δεν αναφέρεται πουθενά στην Αγία Γραφή, ενώ και ο Χριστός και οι Απόστολοι σαν καλοί Ιουδαίοι τηρούσαν το Σάββατο. Η Κυριακή εφαρμόστηκε και το Σάββατο καταργήθηκε μόνο και μόνο από αντιιουδαϊκό πνεύμα μέσα στην Εκκλησία από την εποχή του Μ.Κωνσταντίνου και μετέπειτα. Και είναι παράξενο που εμείς οι Χριστιανοί καταργήσαμε όλες τις εορτές της Π. Διαθήκης και δε γιορτάζουμε καμία, ενώ εφεύραμε νέες εορτές που δεν είναι βιβλικές, όπως τα Χριστούγεννα, το Πάσχα σε διαφορετική ημερομηνία από το Ιουδαϊκό, και άλλες εορτές αφιερωμένες σε αγίους ή στη μητέρα του Κυρίου. Χωρίς να είμαι αντίθετος και σ' αυτές τις νέες εορτές, δεν είναι όμως αμαρτία ούτε γινόμαστε επικίνδυνοι "ιουδαϊζοντες" αν τηρούμε τις βιβλικές εβραϊκές εορτές όπως τηρούσε και ο Χριστός, ο Παύλος και όλοι οι απόστολοι, όπως και όλη η ιουδαϊκή Εκκλησία.  Τέλος ως προς τις ιερατικές διατάξεις του Νόμου έχω να πω ότι φαίνεται πως καταργήθηκαν μόνο οι θυσίες για την αμαρτία. Στον Ιεζεκιήλ υπάρχουν πολλά κεφάλαια 40-46 που μιλά λεπτομερώς για έναν καινούργιο ναό με ιερείς και Λευίτες, όπου θα γίνονται θυσίες, θα τηρείται το Σάββατο κλπ. Δε νομίζω συνεπώς ότι και η ααρωνική ιεροσύνη είναι καταργημένη. Οι θυσίες που θα γίνονται στο μέλλον θα είναι μάλλον αναμνηστικές του έργου του Κυρίου. Απλώς θα υπάρχουν τροποποιήσεις, μεταρρύθμιση αλλά όχι κατάργηση αυτών των διατάξεων του Νόμου.

 Γνωρίζω ότι το θέμα είναι πολύ μεγάλο και δεν εξαντλείται στις λίγες γραμμές που του αφιέρωσα, αλλά αναφέρω αυτά ως ερέθισμα για θεολογική σκέψη, γιατί στο μέλλον με την εξέλιξη του μεσσιανικού Κινήματος η Εκκλησία θα χρειαστεί να πάρει θέση απέναντι στο Νόμο και ενδεχομένως να τροποποιήσει πολλές προκαταλήψεις της ή θεολογικά λάθη αιώνων ως προς αυτό το σημείο. Έτσι θα έρθουμε πιο κοντά στον Ιουδαϊκό λαό και θα έχουμε καλύτερες ευκαιρίες να τον ευαγγελίσουμε και να τον μεταστρέψουμε στην πίστη του Μεσσία του, ώστε να επιταχύνουμε τη δεύτερη έλευση του Κυρίου μας σύμφωνα με τα λόγια του που είπε ατενίζοντας την Ιερουσαλήμ: «Ιερουσαλήμ Ιερουσαλήμ  που σκοτώνει τους προφήτες και λιθοβολεί τους απεσταλμένους προς αυτήν  πόσες φορές θέλησα να συνάξω στο ίδιο μέρος τα τέκνα σου με τον τρόπο που η όρνιθα συνάζει στο ίδιο μέρος τους νεοσσούς της κάτω από τις φτερούγες της, αλλά δεν το θελήσατε. Ιδού, αφήνεται σ’ εσάς ο οίκος σας έρημος. Γιατί σας λέω, δε θα με δείτε από τώρα, ωσότου πείτε: Ευλογημένος ο ερχόμενος στο όνομα του Κυρίου". (Ματθ.23:37-39).                               

Σπύρος Καραλής



Ημερομηνία καταχώρησης : 29/01/2009 @ 05:04
Τελευταία ενημέρωση : 29/01/2009 @ 05:13
Κατηγορία : ΑΙΡΕΣΕΙΣ-ΨΕΥΔΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ-ΘΕΟΛΟΓΙΑ
Η σελίδα διαβάστηκε 3097 φορές


Print preview Print preview     Τυπώστε την σελίδα Τυπώστε την σελίδα


ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ
Εγγραφείτε στην Ομάδα Αλληλογραφίας ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ για να μπορώ να σας ενημερώνω για ενδιαφέροντα χριστιανικά άρθρα, επιλεγμένες ειδήσεις χριστιανικού ενδιαφέροντος, όπως και για νέες κυκλοφορίες χριστιανικών βιβλίων και μοναδικών προσφορών.
Η λίστα αλληλογραφίας ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ανήκει στις ιστοσελίδες www.diakrisis.gr και www.christianbook.gr. Αφού εγγραφείτε οποιαδήποτε στιγμή θελήσετε μπορείτε να διαγραφείτε εύκολα και απλά.
Όσοι εγγραφείτε θα λάβετε ως δώρο το θαυμάσιο βιβλίο ΓΙΑΤΙ Η ΒΙΒΛΟΣ ΥΠΕΡΕΧΕΙ σε pdf. Μετά την εγγραφή σας θα μπορείτε να το κατεβάσετε από την κατηγορία ΑΡΧΕΙΑ της ομάδας αλληλογραφίας ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ: http://groups.google.gr/group/erevnitis?hl=el.
Για να εγγραφείτε εύκολα και γρήγορα στείλτε κενό email στο erevnitis+subscribe@googlegroups.com και αυτόματα θα εγγραφείτε. :

Ομάδες Google
diakrisis
Επισκεφτείτε την παρούσα ομάδα


ΜΗΧΑΝΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ




ΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ
Επισκεφτείτε το ιστολόγιο ΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ.

Πατήστε ΕΔΩ για το Ιστολόγιο ΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ.

Μιλάμε για τον ζωντανό Ιησού Χριστό!
^ Πάνω ^