Ρητό της ημέρας :  Η Αγία Γραφή είναι το βάθρο της προόδου και του πολιτισμού.   ΟΥΙΛΣΟΝ (ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΩΝ ΗΠΑ)
ΑΡΘΡΑ

Κλείσιμο ΑΘΕΙΣΜΟΣ-ΑΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΣ

Κλείσιμο ΑΙΡΕΣΕΙΣ-ΨΕΥΔΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ-ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Κλείσιμο ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

Κλείσιμο ΑΡΧΑΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ-ΠΑΤΕΡΕΣ -ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Κλείσιμο ΒΙΟΗΘΙΚΗ

Κλείσιμο ΓΑΜΟΣ-ΣΧΕΣΕΙΣ-ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ

Κλείσιμο ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ -ΕΞΕΛΙΞΗ

Κλείσιμο ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Κλείσιμο ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ-ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ-ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ

Κλείσιμο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ/ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Κλείσιμο ΙΣΛΑΜ

Κλείσιμο ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ-ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ-ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ

Κλείσιμο ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΜΟΣ-ΑΡΧΑΙΟΛΑΤΡΙΑ-ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ

Κλείσιμο ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ-ΦΥΣΗ

Κλείσιμο ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΚΑΚΩΣ ΚΕΙΜΕΝΑ

Κλείσιμο ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΣΜΟΣ

Κλείσιμο ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ-ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ-ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ

Κλείσιμο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΖΩΗ

Κλείσιμο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ

   επισκέπτες

   επισκέπτες online

ΑΓΓΕΛΙΑ
ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ-ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ-ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ - ΕΝΑ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΑΛΛΑ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ

ΕΝΑ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΑΛΛΑ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ

Η Μαρσία Μοντενέγκρο ως κορυφαία αστρολόγος και ΝεοΕποχίτισσα, δοκίμασε πραγματικά κάθε πνευματική εμπειρία μέχρις ότου βρήκε την αλήθεια!

 

Οι αρχές

  Μεγάλωσα σε μια αγνωστικιστική οικογένεια. Η αδελφή μου κι εγώ ανατραφήκαμε πηγαίνοντας εκκλησία επειδή η μητέρα μου σκέφτονταν ότι ήταν το σωστό πράγμα να κάνει, αν και η ίδια δεν πήγαινε συνέχεια. Εξαιτίας της δουλειάς του πατέρα μου, μετακομίζαμε συνέχεια, έτσι καταλήγαμε σε διαφορετικές εκκλησίες τοποθετημένες πέρα από τη θάλασσα και στην περιοχή της Ουάσιγκτον. Τελικά, έγινα σοβαρή με την θρησκεία. Στο Γυμνάσιο είχα την ιδέα ότι αν ήμουν καλή θα ευχαριστούσε τον Θεό και θα με έπαιρνε στον ουρανό. Αλλά διαβάζοντας σχετικά με άλλες θρησκείες και συναντώντας αυτούς που πίστευαν διαφορετικά, άρχισα να αναρωτιέμαι. Ίσως υπήρχε περισσότερο σ’ αυτό απ’ ότι είχα—κάποια γνώση του Θεού και του Ιησού που ήταν κυρίως επιφανειακή. Ήθελα κάτι βαθύτερο, περισσότερο βιωματικό. Εγώ επίσης απέρριπτα την ιδέα της κόλασης  και ήμουν απογοητευμένη με τους Χριστιανούς.

   Ο Χριστιανισμός φαίνονταν να προσδιορίζεται από κηρύγματα, να πηγαίνεις στο Κυριακό Σχολείο και να κάνεις καλά έργα. Πόσο βαρετό! Είχα αστοχήσει σε κάτι! Επίσης, ποτέ δεν ταίριαξα κατά την διάρκεια των γυμνασιακών μου χρόνων. Καθώς ήμουν κάποια που έγραφα ποίηση, προερχόμενη από αλκοολικό σπίτι και μη έχοντας αληθινές ρίζες, όλα συνδυασμένα με έκαναν να αισθάνομαι διαφορετική και ανόμοια απ’ τους άλλους ανθρώπους. Ξεκίνησα το ταξίδι μου στο τέλος του Λυκείου. 

  Το ταξίδι συνέχισε διαμέσου του κολεγίου όπου είχα παραφυσικές εμπειρίες, έκανα φιλία με κάποια που έλεγε ότι έβλεπε τις αύρες και παρευρέθηκα σε πνευματιστικές συγκεντρώσεις όπου οι διάκονοι δέχονταν μηνύματα από τους νεκρούς. Ένα λαμπρό ηλιόλουστο απόγευμα στη Φλώριδα, καθώς αναπαυόμουν στο κρεβάτι μου εντελώς ξύπνια με τα μάτια μου μισόκλειστα, αισθάνθηκα τον εαυτό μου να πλανιέται στον αέρα. Άνοιξα τα μάτια μου και αποσβολώθηκα να βλέπω το σώμα μου πάνω στο κρεβάτι από κάτω μου σαν να αιωρούμαι κοντά στο ταβάνι. Σκέφτηκα ότι είχα πεθάνει. Το σοκ με έριξε βίαια πίσω στο σώμα μου με έναν σχεδόν πονεμένο τρόπο. Αυτή ήταν η πρώτη μου ‘εξωσωματική εμπειρία’ και δεν είχα ιδέα τι ήταν αυτό  ή εάν εκείνο είχε κάποιο όνομα. Δεν μίλησα σε κανέναν σχετικά με αυτό.

 Το ταξίδι επεκτάθηκε μέσα στην δεκαετία του ’70 όταν επισκέφθηκα παραψυχολόγους και έναν αστρολόγο, και διάβασα πολύ πάνω στο παραφυσικό, και σχετικά με τις Ινδουιστικές και Βουδιστικές πεποιθήσεις. Θυμάμαι ότι διάβαζα ένα βιβλίο πάνω στη Βεντάντα (μια σέκτα του Ινδουισμού) κάθε πρωί στη καφετέρια του κτιρίου όπου εργαζόμουνα. Άρχισα να βλέπω συνδέσεις στη ζωή μου με τα χρώματα των τσάκρας, των επτά ψυχικών κέντρων ενέργειας στο σώμα σύμφωνα με τις Ινδουιστικές πεποιθήσεις.

  Αυτή και άλλες εμπειρίες με έσπρωξαν σε μια δραστήρια βουτιά στους δελεαστικούς κόσμους του παραφυσικού και των Ανατολικών πεποιθήσεων.

 

Μέσα στη φωτιά

  Σε μια τάξη Συνειδητότητας του Εσωτερικού Φωτός, εισήχθηκα στον ‘πνευματικό μου κύριο’ κατά τη διάρκεια ενός οραματισμού με οδηγό. Αυτός ο οδηγός, ένα πνευματικό ον, φαίνονταν ευγενικό και σοφό.  Αισθανόμουν την παρουσία του μαζί μου και μερικές φορές τον είδα σε οράματα και διαλογισμούς μέχρι το 1990.  Επίσης είχα δυσάρεστες, τρομακτικές και αλλόκοτες εμπειρίες και δοκιμασίες. Μια φορά είδα μια ψηλή κουκουλουμένη μορφή με σκούρα αμφίεση να κοιτάζει το σώμα μου στο κρεβάτι καθώς αιωρούμουν κοντινά έξω απ’ το σώμα μου. Αν και φοβήθηκα πάρα πολύ από αυτή την εμφάνιση, το λογικοποίησα με το να λέω στον εαυτό μου ότι δοκιμάστηκα.

   Μια άλλη φορά, ενώ ήμουν έξω απ’ το σώμα μου, όχι μόνο έβλεπα το σώμα μου στο κρεβάτι, αλλά επίσης έβλεπα έναν άλλο εαυτό μου να επιπλέει μπροστά από μένα. Είχα αυθόρμητες εξωσωματικές εμπειρίες, που μερικές φορές με κρατούσαν απ’ το να κοιμηθώ και ήταν επίσης συχνά πολύ απόκοσμες και τρομακτικές. Αλλά για μένα, το παραφυσικό ήταν πνευματικό και το πνευματικό ήταν καλό.

  Ένας άλλος λόγος που αποδέχτηκα το τρομαχτικό υλικό ήταν η στάση μου. Μου άρεσε να σκέφτομαι ότι ήμουν σκληρή και ότι τίποτε δεν θα μπορούσε να με φοβίσει. Έτσι σκεφτόμουν ‘Πήγαινε, φόβισέ με. Μπορώ να το αντέξω!’

  Είχα πολύ θυμό και περιφρόνηση μέσα μου, που πιθανόν ήρθαν από την αντιμετώπιση ενός αλκοολικού γονιού. Αυτή η θυμωμένη πρόκληση αποδείχτηκε χρήσιμη σε μένα με πολλούς τρόπους. Με βοήθησε να περάσω από πολλές καταστάσεις που προξενούν πόνο, και αυτό πήγε να με βοηθήσει να πραγματευτώ με τις παράδοξες εμπειρίες που αντιμετώπιζα. Αλλά ο θυμός και η πρόκληση πάνω από μια μεγάλη περίοδο χρόνου, εύκολα στρέφεται σε κυνισμό. Έγινα κυνική, αν και συνήθως ήταν κρυμμένο, ακόμη κι απ’ τον εαυτό μου, πίσω από μια επιθυμία να βοηθώ τους ανθρώπους. Αυτός ο προκλητικός κυνισμός ήταν η άμυνά μου, όπως στο ‘Κανείς δεν πρόκειται να με σταματήσει να κάνω αυτό που θέλω, τίποτα δεν μπορεί να με φοβίσει, και μην προσπαθείς να με εντυπωσιάσεις’.

  Αργότερα, έπειτα από πολλές αποκρυφιστικές εμπειρίες, ο κυνισμός ήταν βαθύτερος. Γνώριζα πολλούς ανθρώπους που δεν είχαν κάνει ότι είχα κάνει εγώ, και σκεφτόμουν ότι οι περισσότεροι άνθρωποι ήταν αδύναμοι και ικανοποιούνταν με ρηχές ζωές, μη ερευνώντας βαθιά καθώς εγώ. Αλλά αυτή ήταν η άμυνά μου ενάντια στο να βλαφτώ ή να αισθανθώ αβοήθητη.

  Επίσης έμαθα να διαλογίζομαι, να κάνω παραψυχικές θεραπείες, να αναλύω όνειρα και να ψάλλω. Αυτό ήταν μυστικιστικό και μαγικό. Όταν πρώτα ξεκίνησα να κάνω Ανατολικό διαλογισμό, αισθάνθηκα μια απίστευτη ειρήνη. Αισθάνθηκα ότι ξεθώριαζα και συγχωνευόμουνα με κάτι μεγαλύτερο. Έμοιαζε αυτό σαν να ήμουν κατά γράμμα ένα με το σύμπαν, και η διδασκαλία ότι όλοι συνδεόμαστε με μια δύναμη, φαίνονταν αληθινή. Έπειτα απ’ όλα, πίστευα ότι η αλήθεια ήταν μια εμπειρία, και εδώ η εμπειρία μου επιβεβαίωνε εκείνη την πεποίθηση. Τουλάχιστον, σκεφτόμουν, ήμουν συνδεδεμένη με εκείνο το πνευματικό βασίλειο.

  Αργότερα, οι μελέτες μου με οδήγησαν σε πολλά μονοπάτια – Θιβετανικό, Ινδουιστικό και Ζεν διαλογισμό και φιλοσοφία, επαφή με πνεύματα, αριθμολογία, παραψυχική ανάπτυξη, αναδρομή προηγούμενων ζωών.

  Η μετενσάρκωση φαίνονταν να απαντά ερωτήσεις και βίωσα ό,τι σκεφτόμουνα πως ήταν αναμνήσεις προηγούμενων ζωών. Ωστόσο, ήταν λυπηρό να νομίζω ότι η επόμενή μου ζωή μπορεί να μην είναι τόσο μεγάλη εάν δεν μάθαινα μαθήματα από αυτή ή τις προηγούμενες ζωές.  Αλλά γιατί σκέφτομαι πολύ εκείνο;

  Τελικά, φαίνονταν ότι ήμουν στην παρυφή μιας κρυμμένης σοφίας, μιας αλήθειας υψηλότερης απ’ ότι η καθημερινή ρηχή σκέψη γύρω μου. Βιβλία του Έντγκαρ Κέησυ, Ρουθ Μοντγκόμερυ,Chogyam Trungpa (Θιβετανικός Βουδισμός), Annie Besant (Θεοσοφία), Hanz Holzer (φαντάσματα) και Ram Dass (Ινδουισμός/Νέα Εποχή), και τίτλοι όπως Ο Σηθ μιλάει, Το Ταό της Φυσικής του Fritjof Capra, Το Μεταφυσικό Λεξικό και Η Αυτοβιογραφία ενός Γιόγκι του Γιογκανάντα άρχισαν να γεμίζουν τα ράφια μου, μαζί με βιβλία πάνω στην αστρολογία, κάρτες ταρώ, αριθμολογία και άλλες αποκρυφιστικές διδασκαλίες. Η πνευματική μου πρόοδος φαίνονταν εξασφαλισμένη, ειδικά αφότου άρχισα να έχω παραφυσικές εμπειρίες. Το φυσικό αποτέλεσμα ήταν ότι αισθανόμουνα ότι ήμουν μια ‘μυημένη’ στο πνευματικό βασίλειο.

 

Αναπάντητα ερωτήματα

Κατά τη διάρκεια των χρόνων, οι παραψυχικές εμπειρίες μου εντάθηκαν.  Σπούδασα αστρολογία και έδωσα 7 ώρες εξετάσεις πάνω στην αστρολογία στην Ατλάντα της Γεωργίας, που διεκπεραιώθηκαν από την Πολιτεία, αλλά διατυπώθηκαν και βαθμολογήθηκαν από μια επιτροπή αστρολογίας, για να πιστοποιήσει τα προσόντα για την άδεια επαγγέλματος. Περνώντας το τεστ, ξεκίνησα να εφαρμόζω την αστρολογία, και τελικά δίδαξα αστρολογία, έδινα δημόσιες ομιλίες, έγραφα για περιοδικά αστρολογίας και Νέας Εποχής, και μπήκα στην επιτροπή εξεταστών της αστρολογίας που έδινε και  βαθμολογούσε τις εξετάσεις, γινόμενη πρόεδρος εκείνης της επιτροπής. Έγινα πρόεδρος της Μητροπολιτικής Αστρολογικής Εταιρίας της Ατλάντα τον Ιούνιο του 1989. Τα γενέθλιά μου κατά την γιορτή Χάλλοουιν [1] και οι αστρολογικές επιδεξιότητές μου με έκαναν δημοφιλή με μάγισσες και άλλους.

  Παρατήρησα ότι ενώ έκανα ανάγνωση αστρολογικών χαρτών για πελάτες, συντονιζόμουνα με τον χάρτη με έναν παραφυσικό τρόπο, κατά τη διάρκεια του οποίου αισθανόμουνα μια ενέργεια να συνδέει το μυαλό μου με τον χάρτη και να οδηγούμαι διαμέσου του χάρτη. Συχνά φαίνονταν να τροφοδοτούμαι με πληροφορίες ή να οδηγούμαι σε συγκεκριμένα πράγματα να λέω για τον πελάτη. Έπειτα από τόσα πολλά χρόνια τεχνικών Ανατολικού διαλογισμού, γλιστρούσα, χωρίς προσπάθεια, σε μια αλλοιωμένη κατάσταση συνειδητότητας ενώ έκανα αστρολογία. Έδινα δόξα  στις ‘προηγούμενες ζωές’ μου σαν αστρολόγος και πνευματικός σύμβουλος, για την βοήθεια των πνευμάτων-οδηγών και της ίδιας της αστρολογίας. Σε εκείνα τα χρόνια, η μόνη πηγή μιας τέτοιας πληροφορίας θα μπορούσε να είναι καλή επειδή δεν πίστευα στο κακό.

  Ακόμα, με όλη την γνώση και την εμπειρία που είχα αποκτήσει, τι ήταν οι απαντήσεις; Αφότου ήρθα να πιστεύω ότι υπήρχε μόνο άγνοια, όχι κακό, οι ιστορίες αισχρών φρικαλεοτήτων και δολοφονιών με έκαναν να αισθάνομαι άβολα.

   Αν και πίστευα ότι θα επέστρεφα πίσω μετά τον θάνατό μου, πού θα πήγαινα στο ενδιάμεσο και για πόσο καιρό; Μερικοί δίδασκαν ότι θα πάμε κάπου που θα ήταν σαν σχολείο, κι έπειτα θα διαλέξουμε την επόμενή μας ζωή. Άλλοι δίδασκαν ότι εμείς θα πάμε κάπου για να καθαριστούμε πνευματικά- το πως  δεν εξηγούνταν- έπειτα η επόμενή μας ζωή θα διαλέγονταν για μας. Από ποιόν; Εκείνο δεν εξηγούνταν. Εμείς έπρεπε απλά υποτίθεται να εμπιστευτούμε την διαδικασία.

   Υπήρχε επίσης η ανησυχητική διδασκαλία πως οτιδήποτε σκέψη θα είναι στο μυαλό μου κατά τη στιγμή του θανάτου, θα προσδιόριζε την μεταθανάτια εμπειρία για κάποιο διάστημα. Καλύτερα να μην έχεις μια κακή σκέψη  για τόση διάρκεια! Καλύτερα να μην πεθάνεις με εικόνες φόβου!  Αυτό ήταν τρομακτικό να το συλλογίζεσαι- αλλά εκείνος ο συλλογισμός ο ίδιος ήταν μια αρνητική σκέψη! Δοκίμαζα να διώξω αυτούς τους φόβους με το να διαλογίζομαι ή να ψάλλω κάτι- ίσως το μάντρα ‘Χάρε Κρίσνα’ που είχα διδάξει τον εαυτό μου, ή επαναλάμβανα ένα Θιβετανικό Βουδιστικό μάντρα σαν το ‘Ομ Μάνι Πάντμε Ομ’.

   Αναζήτησα ειρήνη στον Ζεν Βουδισμό. Προσπάθησα να αποσπάσω τον εαυτό μου από κάθε επιθυμία περιλαμβανομένου του διαλογισμού που επιτρέπει σκέψεις, φόβους ή επιθυμίες μέχρι να φτάσω να μην ανταποκρίνομαι σε αυτές. Αυτό έπρεπε να εφαρμοστεί στην ζωή έξω απ’ τον διαλογισμό επίσης. Για κάποια σαν εμένα, που κουβαλούσα πολύ συναισθηματικό πόνο απ’ το παρελθόν και το παρόν μου, αυτό ήταν ελκυστικό. Αλλά αν και η απόσπαση ηχούσε καλά σε όλα τα βιβλία, υπήρχε ένα τίμημα που έπρεπε να πληρωθεί. Η απόσπαση φαίνονταν επινοημένη και αφύσικη. Βλέποντας ‘την κενότητα’ πίσω από το περιβάλλον μου, ένα άλλο σημείο πνευματικής ευφυΐας, χτυπήθηκα από μηδενισμό και κατάθλιψη. Ίσως εάν είχα επιδιώξει αυτές τις πρακτικές περισσότερο αφιερωμένα, μπορεί να είχα βαθμιαία αντικαταστατήσει τις φυσικές μου αντιδράσεις και τα αισθήματα, με μη-αισθήματα. Αλλά είναι ανθρώπινο να μην έχεις αισθήματα, ή να δέχεσαι κάθε σκέψη, πράξη και συναίσθημα χωρίς κρίση;

  Έχοντας διδαχθεί να είμαι φυσική και ‘ολιστική’ απ’ τη μια μεριά, αλλά έπειτα μαθαίνοντας να απομακρύνομαι απ’ τις φυσικές μου αντιδράσεις απ’ την άλλη, φαίνονταν μια αντίφαση. Φυσικά, μια λογική ανάλυση σαν αυτή αποθαρρυνόταν, και ακόμη δεχόταν επίθεση. Γι’ αυτό, οι αντιφάσεις μπορούσαν και θα έπρεπε να γίνουν αποδεκτές. Εάν αυτό δεν είχε νόημα, τόσο το καλύτερο. Η ιδέα ήταν να υπερβείς τον λογικό νου, που ήταν εμπόδιο μεταξύ εμένα και του φωτισμού μου. Αν και απέτυχα να καταφέρω να αποσπαστώ, προσκολλήθηκα στις παράδοξες διδασκαλίες του Ζεν,  διάβαζα βιβλία με ιστορίες του Ζεν, και συνέχιζα τον διαλογισμό. Παρατήρησα ότι η ειρήνη που είχα αισθανθεί στους αρχικούς μου διαλογισμούς είχε μειωθεί, κάνοντάς με να διαλογίζομαι περισσότερο σε μια προσπάθεια να ξανααιχμαλωτίσω εκείνη την φευγαλέα ειρήνη.

   Επίσης έμαθα ότι η φύση του τρόπου σκέψης του αποκρυφισμού και της Νέας Εποχής είναι ότι δεν υπάρχει καμιά απάντηση. Δεν υπάρχει καμιά μονή αλήθεια, και δεν υπάρχει καμιά πραγματικότητα.

 Η αλήθεια βασίζεται στην εμπειρία σου, έτσι αυτή αλλάζει και μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο. Εάν υπάρχουν πολλά επίπεδα πραγματικότητας και δεν υπάρχει απόλυτη αλήθεια, τότε πρέπει να υπάρχουν πολλές αλληλοαντικρουόμενες αλήθειες και πραγματικότητες. Θεωρητικά, αυτή ήταν συναρπαστική τροφή για σκέψη, και με οδήγησε να είμαι άνετη με οποιαδήποτε αλήθεια ήθελα. Αλλά στο πρακτικό επίπεδο, τι διαφορά θα έκανε η αλήθεια εάν κάποιος τελικά την ανακάλυπτε; Ή πώς γνωρίζουμε εάν υπάρχει στ’ αλήθεια τέτοιο πράγμα; Και εάν όχι, τι πειράζει οτιδήποτε οποιοσδήποτε πιστεύει με κάθε τρόπο;

  Αυτές οι διδασκαλίες έδιναν απαντήσεις που σήκωναν περισσότερες ερωτήσεις.

 

Αγάπη και θάνατος

 Εμείς είμαστε απλά σταγόνες στον ωκεανό, έμαθα, και ο στόχος είναι τελικά μετά από πολλές ζωές, να ενωθούμε με την κοσμική ενότητα, που μερικοί καλούν Θεό. Αυτός ο Θεός-δύναμη ήταν απ’ όπου προήλθαμε και ο τελικός προορισμός μας. ΄Ετσι αυτό σήμαινε ότι η ταυτότητά μου, οι αναμνήσεις μου, τα ταλέντα μου και η προσωπικότητά μου θα χάνονταν εντελώς  μέσα στο κοσμικό Ένα. Πού θα ήμουν; Η ενοχλητική απάντηση ήταν ότι δεν θα υπάρχω πλέον. Ο θάνατος έγινε ένα συναρπαστικό αλλά ανησυχητικό θέμα για μένα.

  Ο καλύτερος τρόπος να βοηθήσεις άλλους και να μείνεις αληθινός στο μονοπάτι σου, άκουγα και διάβαζα ξανά και ξανά, ήταν να εργάζεσαι πάνω στον εαυτό σου και να αγαπάς τον εαυτό σου.  Αν και η ομιλία περί ‘αγάπης’ ήταν συνηθισμένη και διδάσκονταν να είναι η βάση για το καθετί, αυτό φαίνονταν σαν  ο καθένας να τη χρησιμοποιούσε για να δικαιολογήσει οτιδήποτε έκανε. Έτσι, εάν ο σύζυγός σου δεν ήταν το πνευματικό σου ταίρι, τότε η ‘αληθινή αγάπη’ σου επέτρεπε να τον αφήσεις, ή να βρεις κάποιον άλλον με τον οποίο έχεις ένα αληθινό δεσμό. Έπειτα απ’ όλα, αυτός ήταν ένας ‘νόμος’ του σύμπαντος: ο νόμος της αγάπης. Αλλά αυτή η αγάπη δεν ορίζονταν. Ήταν απλώς κατά κάποιο τρόπο εκεί έξω- μια δύναμη αγάπης που διαποτίζει το σύμπαν. Δεν υπήρχε καμιά προσωπική ύπαρξη να με αγαπάει. Υπήρχε αυτή η ενέργεια που έρχονταν απ’ το κοσμικό Ένα και εκείνο ήταν όλο. Θα μπορούσε μια δύναμη να ενδιαφέρεται;

  Παρά τους διαλογισμούς, τις προσπάθειες να ζω στο ‘τώρα’  και την ομιλία για αγάπη, συνέχισα να έχω τρομακτικές εμπειρίες. Μια απ’ τις χειρότερες ήταν να ξυπνάω για να βλέπω μια μεγαλύτερη γυναίκα να με κοιτάζει απ’ το κάτω μέρος του κρεβατιού. Γνώριζα ότι δεν ήταν σάρκα και αίμα, αλλά ένα πνεύμα. Αυτή δεν μιλούσε, αλλά άκουγα  στο μυαλό μου αυτή να μου λέει, ‘Είμαι εδώ για να κάνω κατάληψη το σώμα σου’. Πολύ φοβισμένη να μιλήσω, έλεγα στο μυαλό μου, ‘Όχι! Όχι!’ Αυτό φαίνονταν να συνεχίζει για πολύ καιρό, αν και δεν είχα ιδέα πόσος καιρός αληθινά ήταν.  Τελικά, αυτή απλά εξαφανίστηκε. Αισθανόμουν να τρέμω, να ιδρώνω και να έχω ταχυκαρδία. Εντωμεταξύ δεν έπαιρνα ναρκωτικά.

 

Η παρόρμηση

Με έπιασε μια ανεξήγητη παρόρμηση να πάω σε μια εκκλησία, την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1990. Επειδή μισούσα τον Χριστιανισμό, τις εκκλησίες και τους Χριστιανούς, τώρα αυτό με έκανε θυμωμένο. Πρώτα αγνόησα αυτήν την παρόρμηση, έπειτα αντιστάθηκα, και έπειτα από αγώνα ενάντια σ’ αυτό για λίγο, αποφάσισα να υποκύψω, ελπίζοντας ότι θα μου περνούσε.  Σκέφτηκα πως αυτό ήταν πιθανόν εξαιτίας μίας απ’ τις προηγούμενες ζωές μου σαν ιερέας ή μοναχός.

  Στα πρώτα λεπτά της λειτουργίας σε μια μεγάλη εκκλησία στο κέντρο της Ατλάντα, αισθάνθηκα μια αγάπη που ποτέ δεν είχα γνωρίσει να με διαπερνά απ’ την κορυφή ως τα νύχια, πάνω και μέσα από μένα, τόσο δυνατά που άρχισα να κλαίω. Γνώριζα ότι αυτή η αγάπη ήταν από τον Θεό, όχι απ’ τη μουσική, τους ανθρώπους ή το μέρος. Εκείνη η αγάπη ήταν το αληθινό ζητούμενο. Προερχόμενη από αλκοολικό σπίτι, λιμοκτονούσα για εκείνη την αγάπη. Επέστρεψα την επόμενη Κυριακή, όχι για να έχω μια ακόμη εμπειρία, αλλά έτσι ώστε να μπορούσα να είμαι όπου εκείνη η αγάπη συνέβη σε μένα.

   Μετά από μερικές εβδομάδες, άρχισα να αισθάνομαι ακάθαρτη σχετικά με την αστρολογία αν και κανείς σε αυτή την ανοιχτόμυαλη εκκλησία δεν είπε τίποτε για αυτή. ΄Ολο αυτό που γνώριζα ήταν ότι αυτή κάπως με ξεχώριζε από αυτόν τον Θεό της αγάπης. Τότε πήρα την εντύπωση ότι στον Θεό δεν αρέσει η αστρολογία και ότι με ήθελε να την εγκαταλείψω. Να εγκαταλείψω το έργο της ζωής μου; Να εγκαταλείψω την ταυτότητά μου και τον σκοπό μου; Εκτός απ’ τον γιο μου, τίποτε δεν ήταν περισσότερο σπουδαίο για μένα απ’ την αστρολογία. Αλλά αισθανόμουνα ότι δεν είχα εκλογή×  ήταν τόσο καθαρό σε μένα ότι στον Θεό δεν άρεσε η αστρολογία. Μην πιστεύοντας ακόμα ότι έκανα, αποφάσισα να εγκαταλείψω την αστρολογία στο τέλος του 1990.

  Εκείνο τον καιρό , ήμουν πρόεδρος της επιτροπής προγράμματος, μέλος σε άλλες επιτροπές στην αστρολογική εταιρία, και προγραμμάτιζα να διδάξω μία επόμενη τάξη. Έπρεπε να βρω έναν άλλον δάσκαλο. Είχα να λέω στους πελάτες μου που με καλούσαν ότι δεν ήμουν πλέον αστρολόγος. (Έδωσα μια ομιλία τον Φεβρουάριο του 1991, μετά από κακή συμβουλή ενός πάστορα και δεν μου άρεσε ότι έκανα, αλλά δεν ήμουν αρκετά δυνατή να βγω έξω απ’ αυτό. Μου πήρε πάνω από έναν χρόνο για να καταλάβω πλήρως σε τι είχα ανακατευτεί.)

  Τώρα τι συνέβη; Σκεφτόμενη ότι θα έπρεπε να διαβάζω την Αγία Γραφή, ξεκίνησα να διαβάζω τον Ματθαίο, το πρώτο βιβλίο της Καινής Διαθήκης. Διαβάζοντας την Αγία Γραφή με έκανε να αγγίζω κάτι αγνό, αλλά δεν γνώριζα τι ήταν αυτό. Αν και είχα διαβάσει την Βίβλο πριν μεγαλώσω και είχα παραθέσει από αυτή σε αστρολογικά άρθρα, αυτή τη φορά ήταν διαφορετικά. Αισθανόμουνα σαν εάν να καθαριζόμουνα από μέσα μου προς τα έξω, καθώς την διάβαζα.

 

Τόσο αληθινός όσο παίρνει

 Αυτό το πρόσωπο, ο Ιησούς , με συνάρπασε. Ήταν σαν να μάθαινα για αυτόν για πρώτη φορά. Ένα απόγευμα, ενώ διάβαζα μέρος του 8ου κεφαλαίου του Ματθαίου, αμέσως πριν τα Χριστούγεννα του 1990, είδα ποιος ο Ιησούς είναι αληθινά. Πάνω στο πλοιάριο με τους μαθητές του, μια τρομερή θύελλα σηκώθηκε. Οι μαθητές ήταν φοβισμένοι και ξύπνησαν τον Ιησού, λέγοντάς του ότι πρόκειται να χαθούν. Ο Ιησούς σταμάτησε την θύελλα επι τόπου! Πώς; Αυτός δεν οραματίστηκε ήρεμα νερά, ούτε έκανε μαγεία. Αυτός επιτίμησε τους ανέμους και την θάλασσα, και αυτοί τον υπάκουσαν. Αυτό σημαίνει ότι αυτός έχει εξουσία πάνω στη φύση.

  Ήμουν χωρισμένη από τον Θεό από οτιδήποτε είχα κάνει στο παρελθόν μου –είχα ζήσει όλη μου την ζωή βασισμένη στη θέλησή μου, μία  θέληση που είχε απορρίψει και αρνηθεί τον Θεό και τον λόγο του. Αναγνώρισα ότι ο μόνος τρόπος για να συγχωρηθώ, ο μόνος τρόπος για να συμφιλιωθώ με τον Θεό, ήταν διαμέσου του Ιησού, του Θεανθρώπου που υπέφερε και πέθανε για μένα από μια μεγάλη και χωρίς όρους αγάπη. Αναγνώρισα ότι ο Ιησούς είναι ο Σωτήρας, αυτός είναι ο Υιός του Θεού και ο Θεός-Υιός. Κατάλαβα για πρώτη φορά γιατί ο Ιησούς πέθανε πάνω στο σταυρό.

  Σε εκείνα τα λίγα λεπτά που καθόμουν στο κρεβάτι μου με την Αγία Γραφή, γνώρισα ότι η αλήθεια και η απάντηση σε όλα μου τα ερωτηματικά ήταν μία και η αυτή: ο Ιησούς Χριστός. Τι απλή αλλά μεγαλειώδης αλήθεια! Και έτσι έδωσα τον εαυτό μου στον Χριστό και γνώριζα ότι ανήκω σ’ αυτόν από εκείνη την στιγμή και μετά.

  Μερικούς μήνες αργότερα, ανακάλυψα ότι ένας νεαρός Χριστιανός στην δουλειά μερικής απασχόλησης που εργαζόμουνα  είχε προσευχηθεί για μένα με μια χριστιανική αδελφότητα της εκκλησίας του το 1990.

  Ο Ιησούς ήταν διαφορετικός από τους κυρίους που είχα μελετήσει. Ήταν περισσότερο αληθινός από τα πνεύματα-οδηγούς, τους Εξυψωμένους Κυρίους, τον Υψηλότερο Εαυτό- όλα αυτά τα ονειροπόλα φευγαλέα πράγματα τα οποία δεν έδιναν καμία απόδειξη για την ύπαρξή τους – επειδή αυτός ήρθε στη γη με σάρκα και πείνασε, δίψασε, αισθάνθηκε πόνο και λύπη. Αυτός δεν έδωσε ένα μήνυμα που αρνιόταν την ακαθαρσία και την σκόνη της ζωής, αλλά κάθισε με τους αποβλημένους, τις πόρνες και τους μισητούς φοροσυλλέκτες, κι ακόμη παρέμεινε αναμάρτητος. Ήταν τόσο αληθινός όσο γίνεται.

   Αν και πλήρης άνθρωπος, ο Ιησούς ήταν πλήρης ενσαρκωμένος Θεός, ίσος με τον Θεό κατά την φύση, αλλά τοποθέτησε στην άκρη την δόξα του  (όχι την θεότητά του)   για να βρίσκεται ανάμεσα στους άνδρες και τις γυναίκες που υποφέρουν. Ο Ιησούς Χριστός βασανίστηκε με την θέλησή του, έδωσε την ζωή του και πέθανε ένα  φρικτό θάνατο για να πληρώσει τις αμαρτίες μας. Αυτός αναστήθηκε σωματικά την τρίτη ημέρα, και νίκησε τον θάνατο, έτσι ώστε να μπορούμε να έχουμε αιώνια ζωή με τον Θεό. Κανένας μάγος, κανένας πνευματικός κύριος, κανένας Βούδας, κανένας σαμάνος, καμία μάγισσα, κανένας παραψυχολόγος δεν έχει νικήσει τον θάνατο, αλλά όλοι , ακόμα είναι τοποθετημένοι κρύοι μέσα στους τάφους τους. Αλλά ο Ιησούς έχει εξουσία πάνω στον θάνατο και είναι ζωντανός σήμερα.

 

Αλήθεια και ικανοποίηση

Πνευματικά, είχα μπει σε ένα τάφο με τους βούδες και τους μάγους και τους αναζητητές της σοφίας που είχαν απορρίψει την αλήθεια του Χριστού. Οι περίπλοκες και μπερδεμένες σπουδές που με είχαν γοητεύσει, τα ατέλειωτα επίπεδα αληθειών και πραγματικοτήτων που είχα επιδιώξει, η σταθερή προσπάθεια να εξελιχθώ, οι παραφυσικές εμπειρίες, η ανάγκη να πιστεύω στην καλοσύνη κάποιου με κάθε κόστος, ήταν όλα μια μάζα και μια απάτη.

  Η αλήθεια ήταν αρκετά απλή για ένα παιδί, επειδή η αλήθεια είναι ένα Πρόσωπο. Ο Ιησούς δεν δίδαξε τον δρόμο ή λόγια. Αυτός είχε ένα δρόμο. Είπε ότι αυτός είναι ο Δρόμος – όχι κάποιος δρόμος, αλλά «ο Δρόμος».

  Πολλοί άνθρωποι θέλουν να γνωρίζουν εάν είχα να διεξάγω πνευματικό πόλεμο μετά που εμπιστεύτηκα τον Χριστό. Λοιπόν, λίγους μήνες αργότερα, καθώς επρόκειτο να πάω προς μια εκκλησία για να διακηρύξω δημόσια πίστη στον Χριστό, ασθένησα απίστευτα. Όταν πήγα σπίτι, έγινα περισσότερο άρρωστη.

  Αισθάνθηκα μια θυμωμένη παρουσία στο δωμάτιο και σκέφτηκα ότι ήταν το πνεύμα-οδηγός μου. Βασικά είπα σε αυτόν ότι ανήκα στον Χριστό, και δεν υπήρχε τίποτα που αυτός μπορούσε να κάνει γι’ αυτό, κι ότι ακόμα κι αν πέθαινα, ήταν πολύ αργά. «Έχασες» είπα. Απευθύνθηκα στον Σατανά, αν και πραγματικά μιλούσα στον πνευματικό μου οδηγό. Δεν πιστεύω στο να το κάνω αυτό τώρα, δεν απευθύνομαι στα δαιμόνια ή στον Σατανά. Προτιμώ να μιλώ στον κυβερνήτη του σύμπαντος, τον Ιησού Χριστό. Δεν θέλω να δίνω στους δαίμονες καμιά προσοχή καθόλου.

  Ναι, είχα λίγες παράξενες επιθέσεις που θα μπορούσαν να ερμηνευτούν σαν δαιμονικές. Αλλά δεν μου αρέσει να εστιάζομαι σ’ αυτά. Ο εστιασμός μου είναι πάνω στον Ένα που είναι άξιος της προσοχής: τον Ιησού Χριστό, που έχει εξουσία πάνω από όλους τους άρχοντες και τις εξουσίες, μαζί στο φυσικό και στο πνευματικό βασίλειο.

  Ποια είναι η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στην προηγούμενή μου ζωή και την ζωή μου στον Χριστό; ΄Οτι είμαι ευτυχέστερη, ότι η ζωή είναι ευκολότερη; Όχι, καθόλου. Η διαφορά είναι ότι είμαι πνευματικά ικανοποιημένη. Υπάρχει περισσότερο να μάθω και πολύς χώρος για να αυξηθώ, αλλά η μάθηση και αύξηση πηγάζει από τον Χριστό σαν το θεμέλιο, όχι από μια έρευνα έξω απ’ αυτόν. Η έρευνα έχει τελειώσει× η δίψα έχει σβήσει× η εσωτερική πείνα έχει χορτασθεί.

Marcia Montenegro

 

Copyright © Marcia Montenegro.

Έχει το Website Christian Answers for the New Age: http://cana.userworld.com

Μεταφράστηκε και δημοσιεύεται κατόπιν αδείας της κ. Marcia Montenegro.

Ημερομηνία καταχώρησης : 30/01/2009 @ 04:39
Τελευταία ενημέρωση : 30/01/2009 @ 04:39
Κατηγορία : ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ-ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ-ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ
Η σελίδα διαβάστηκε 939 φορές


Print preview Print preview     Τυπώστε την σελίδα Τυπώστε την σελίδα


ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ
Εγγραφείτε στην Ομάδα Αλληλογραφίας ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ για να μπορώ να σας ενημερώνω για ενδιαφέροντα χριστιανικά άρθρα, επιλεγμένες ειδήσεις χριστιανικού ενδιαφέροντος, όπως και για νέες κυκλοφορίες χριστιανικών βιβλίων και μοναδικών προσφορών.
Η λίστα αλληλογραφίας ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ανήκει στις ιστοσελίδες www.diakrisis.gr και www.christianbook.gr. Αφού εγγραφείτε οποιαδήποτε στιγμή θελήσετε μπορείτε να διαγραφείτε εύκολα και απλά.
Όσοι εγγραφείτε θα λάβετε ως δώρο το θαυμάσιο βιβλίο ΓΙΑΤΙ Η ΒΙΒΛΟΣ ΥΠΕΡΕΧΕΙ σε pdf. Μετά την εγγραφή σας θα μπορείτε να το κατεβάσετε από την κατηγορία ΑΡΧΕΙΑ της ομάδας αλληλογραφίας ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ: http://groups.google.gr/group/erevnitis?hl=el.
Για να εγγραφείτε εύκολα και γρήγορα στείλτε κενό email στο erevnitis+subscribe@googlegroups.com και αυτόματα θα εγγραφείτε. :

Ομάδες Google
diakrisis
Επισκεφτείτε την παρούσα ομάδα


ΜΗΧΑΝΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ




ΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ
Επισκεφτείτε το ιστολόγιο ΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ.

Πατήστε ΕΔΩ για το Ιστολόγιο ΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ.

Μιλάμε για τον ζωντανό Ιησού Χριστό!
^ Πάνω ^